SLAAAAAYEEEEEEEERRRRRR!!! Jawel beste mensen, het is weer zo ver. De thrashgiganten zijn terug van weggeweest. Anno 2009 brengen ze ons hun nieuwste album, getiteld World Painted Blood. Laten we eens horen hoe ze het er vanaf gebracht hebben.

Wel, goed eigenlijk moet ik zeggen. Natuurlijk niets nieuws onder de zon, de plaat klinkt 100 % Slayer. Maar dan de Slayer die we graag horen, niet de Slayer van albums als God Hates Us All. Nee, de nummers doen we wat denken aan de periode tussen Reign And Blood en Divine Intervention. Men heeft voor een productie gezorgd die niet übermodern klinkt, dit album kon gerust in de jaren '90 opgenomen zijn. Dit vind ik op zich al een pluspunt. Want al die moderne productiekunstjes zijn toch niet echt mijn ding. Een goede Metalplaat hoeft niet modern te klinken om goed te zijn zeg ik altijd.

Het grootste deel van de nummers staat me wel aan en klinkt tamelijk old-skool. Neem nu een nummer als Unit 731 of Psychopathy Red, heerlijk man! Tom Arraya klinkt terug kwaad en ook de gitaarverkrachtingen(of solo's) van het duo King/Hanneman vinden hun plaats in de nummers. Maar er zijn ook enkele kalmere nummers bij, vooral op de tweede helft van het album dan. In het algemeen vind ik die nummers de minpuntjes van de plaat. Behalve Americon dan, heerlijke groovy riff en het nummer blijft lekker hangen.

Meer heb ik niet te zeggen. Ik vind het een goede cd. Ik vind hem zelf nog beter dan Christ Illusion, en dat vond ik toch al een goede plaat die weer in de juiste richting aan het gaan was. Slayer klinkt weer Slayer en zo heb ik het graag!

88/100