Nova Orbis - Imago

Als er één genre is dat de afgelopen jaren hier in de omgeving sterk aan de weg heeft getimmerd dan is het wel de gothicmetal. Bands schieten als paddenstoelen uit de grond en er komen steeds meer festivals voor dit soort muziek. Ondertussen, aan de andere kant van deze planeet gebeurde precies hetzelfde. In Zuid-Amerika is de gothicmetal ook immens populair, daar krijgen we echter niet veel van mee hier. Daarom brengen we nu voor de afwisseling eens een gothic album uit Colombia.

Nova Orbis, wat nieuwe wereld betekend in het latijn werd opgericht in 2005en bracht een jaar later al zijn eerste demo uit. Afgelopen september kwam er na een lang proces eindelijk een waardig album uit de kast welke werd ingespeeld door nog steeds dezelfde mensen als wie de band hebben opgericht. Geen line-up wisselingen in bijna vijf jaar dus! Bravo!

Imago, zo heet het album, is geen gewoon gothic album. Naast de gebruikelijke vrouwen zang komt er een een mannelijke zang in voor, in zowel clean als grunt vorm. Er worden heel wat meer instrumenten gebruikt dan de normale gitaar en drums, zo laten de Colombianen ons kennis maken met de tiple en bandola, twee traditionele Zuid-Amerikaanse snaar instrumenten. Deze “nieuwe” instrumenten worden uitsluitend tijdens de akoestische stukken gebruikt. En het meest creatieve gedeelte van de muziek is de keyboard die regelmatig van klank veranderd met als gevolg dat het album veel afwisseling lijkt te hebben.

Want creatief zijn ze zeker bij Nova Orbis! Geen enkel nummer op Imago klinkt als een ander nummer op hetzelfde album. Goed er word een bepaald fantasy thema vastgehouden maar overal op het album zijn wel unieke delen te ontdekken, of het nu gaat om de nieuwe instrumenten of een dansbaar lijntje op de keyboard, vervelend word het nooit. Tenminste, zolang je kijkt naar de opbouw van de nummers. De stem van zangeres Ana Maria Barajas gaat me wel snel tegenstaan. Niet omdat deze vals is maar puur omdat er een accent in zit om u tegen te zeggen. Zing toch gewoon in het Spaans denk je dan. De mannelijke zang word een stuk beter gezongen.

Voor een debuutalbum is de speelduur direct aan de lange kant. 53 Minuten telt de plaat, voor de fans natuurlijk een zegen maar voor een nieuweling misschien net iets te veel van het goede. Na afloop van de plaat heb ik, hoe afwisselend het album ook was, voor voorlopig weer even genoeg Nova Orbis gehoord.

De complete tracklist:
Castle of Exile
Unstable Mind
Dark Delusion
Ancient Guardian
Change
Love Remains
The Lamp
Sarah Deserves to Rest
Falling of the Empire
Wisdom Hunter

Beoordeling: 70/100