81db - Evaluation

Review door op 09/04/2009

Ashladan score:

Myspace: www.myspace.com/81dbofficial

81db - evaluationIk had nog nooit gehoord van 81db en kwam heel toevallig op hun Myspace terecht. Hun muziek vond ik heel vreemd want ik had iets dergelijks nog nooit bij een andere band gehoord. Maar het klonk niet slecht. Nadat ik hen had toegevoegd als vriend, kreeg ik een mailtje van hun label met de vraag of ik het niet zou zien zitten om hun nieuwste album 'Evaluation' eens onder de loep te nemen en een review te schrijven. Ik ging uiteraard akkoord, want deze band had iets. Iets waar ik graag iets meer had van gehoord...

 

 

Na de iets vreemde intro '200x' start het Italiaanse 81db aan 'Mirror'. Het nummer brengt de nodige variatie en het nummer trekt je onmiddelijk mee in de sfeer die over het gehele album een beetje blijft hangen. Na een tweetal minuten valt het lied plots stil en wordt er een melodisch stukje ingezet om dan terug sterk ingezet te worden met een harder stuk. Een 'zachte starter' voor wat er nog moet volgen.

Het volgende nummer in de lijst is 'Nice Trip' en start met het geluid van een locomtief die zijn stoom afllaat. Een leuk melodisch deuntje zet het nummer in maar gaat na eindje over naar een folk-achtig deel. De 'LalalalaLA!' blijft heel makkelijk na in het geheugen. Na de tweede maal het refrein te horen wordt onverwacht een harder stuk ingezet wat heel sterk uitkomt in contrast met het veel zachtere eerste stuk van de song. Een heel sterk nummer. Het enigste minpunt dat ik er aan kan toevoegen is dat het refrein na de derde keer wel verveeld.

'Voices', het vierde nummer van het album begint heel zacht en opnieuw horen we het unieke geluid van de bouzouki, een typisch Grieks instrument, die ons laat terugdenken aan het folkgenre. De song blijft zich opbouwen en op plotse momenten versnelt het ritme verschrikkelijk snel wat de muziek heel impulsief maakt. Deze track doet me soms terugdenken aan System of A Down. De opera-achtige momenten maakt deze song uniek in zijn genre. Dit is mijn favoriete nummer van het album en is ook terug te vinden op hun myspace (link bovenaan de pagina).

Op naar 'Dr. Barytone' die start met geluiden van een machine die blijft haperen in zijn actie om dan sterk te starten met hevig gitaargeweld. We horen na enkele momenten ook een vrouwenstem opduiken die het ene moment beter past dan het ander moment. Na 2 minuten valt het lied stil en horen we een vrouw praten tegen de zogenaamde 'Dr. Barytone'. De doctor maakt avances op de vrouw wat wel een grappig fragment is. Wanneer de Dr. Barytone zijn duidelijk seksuele bedoelingen duidelijk maakt, begint er een zwaar bass-gitaar fragment om dan de track af te sluiten met de vrouw die 'COOL!' zegt.

'Revelations' begint heel traag en is het tweede nummer die ik nog niet gehoord had op hun myspace. De beginfase doet me een beetje denken aan een track van het album 'Still' van Nine Inch Nails. Maar na een minuutje begint de song zichzelf op te bouwen en gaat de zanger over naar Metallica-achtige vocals. Hierna valt de song terug op een fase, gelijk aan de beginfase, waar de zanger lijkt door een megafoon te zingen. Het is duidelijk een iets trager nummer op het album, maar niet minder goed dan het voorgaande.

We gaan over naar het vierde en laatste nummer die op hun myspace terug te vinden was; 'Argonaut's Dance'. Het is een instrumenteel nummer waarin er enkel onbegrijpelijke geneuried wordt. Ook verder in de track komt de bouzouki terug die hun muziek een toch wel iets unieke klank heeft.

Het volgende nummer is 'Insects'. Niet te verwarren met 'Insexts', het nummer dat hierop volgt. Het enigste dat je hoort in 'Insects' is 27 seconden lang het gezoem van insecten om dan onmiddelijk over te springen naar 'Insexts'. Één van de actievere en hardere nummers van het album. De link met System of A Down is hier het best terug te vinden, maar toch brengen ze de muziek nog steeds op een andere manier. Het nummer blijft over de hele lijn sterk aanhouden en eindigt terug met een melodisch moment van het Griekse Instrument.

Quasi onmiddelijk vallen we in het volgende en tiende nummer van het album; 'So Wounded'. Opnieuw wordt er een stemvervormer gebruikt in de zachtere stukjes van de track. Het refrein is redelijk eentonig en blijft meestal bij 'so wounded!' hangen. Dit is één van de mindere tracks van het album alhoewel de laatste anderhalve minuut een sterk staaltje metal brengt.

Na de tussentrack 'W.D.S.' gehoord te hebben, gaan we over naar 'Generation xxx' die start met een leuk rock-deuntje. De track bouwt zichzelf op maar blijft op een bepaald moment een beetje steken. Enkel naar het einde toe begint het ritme en drumspel iets sneller en zwaarder te worden.

We gaan over naar de langste track op het album, namelijk 'aNoia' die bijna 7 minuten duurt. Ze nemen hun tijd om de track in te leiden en pas na een anderhalve minuut komt eventjes het zwaardere gitaarwerk aan zijn beurt. De track heeft iets triests over zich hangen dat niet echt terug te vinden is in de voorgaande tracks op het album. De track blijft afwisselen tussen rustige melodische fases en plotse snellere en zwaardere momenten. Het is misschien het langste nummer op hun album maar het blijft variëren.

Het laatste nummer draagt dezelfde naam als het album; 'Evaluation'. Het begint heel traag met een fluisterstem die iets meeheeft à la Marilyn Manson. Veel tekst bevat het niet en er wordt voortdurend hetzelfde deuntje gespeeld in de achtergrond. De track wordt heel zacht afgebouwd met vreemde geluiden die ik niet echt kan plaatsen.

Tracklist:

01. 200x
02. Mirror
03. Nice Trip
04. Voices
05. Dr. Barytone
06. Revelations
07. Argonaut's Dance
08. Insects
09. Insexts
10. So Wounded
11. W.D.S.
12. Generation xxx
13. aNoia
14. Evaluation

Album Fiche

Band:
Label:
Website:
Score: / 100
81db - Evaluation