Arkona - Slovo

Eerder dit jaar bracht de band rond frontvrouwe Masha Scream de EP Stenka Na Stenku uit, waarvan het titelnummer ook op Slovo staat. Bezige bijen dus, maar nergens is aan kwaliteit ingeboet. Slovo werd aangekondigd als een album waarop de band gebruik zou maken van bijdragen van orkest en koor. Zelf kan ik bombastische metal met zulke symfonische toevoegingen wel appreciëren, maar de kunst bestaat erin om de metal niet te verdrinken onder de bombast. En laat ons ook niet vergeten dat Arkona sowieso al gebruik maakt van folkinstrumenten, en het zou zonde zijn moesten die verdwijnen in het eindresultaat. Dus er was een zekere twijfel, maar die werd wel overstemd door nieuwsgierigheid.

En laat het ineens gezegd zijn: Arkona doet op Slovo wat we van de band verwachten, en dat doet de band goed. Maar de bombast wordt wel direct in je gezicht gesmeten: Az' is de intro van het album en is een stuk met orkest, koor en doedelzak. Het klinkt groots en episch, met de doedelzak als duidelijke folkinvloed. Az' vloeit over in Arkaim, en het eerste wat we daar horen is zo'n lichtjes atypische gitaarriff die ik met Arkona associeer. Atypisch, want ik ken niet veel bands die hun riffs op die manier schrijven: ze hebben meerdere luisterbeurten nodig om volledig door te dringen, maar ze zijn wel ijzersterk en vormen een stevige basis. Een ander duidelijk voorbeeld van zo'n riff horen we ook halverwege Leshiy. Nadien begint Masha te zingen: zij is een van de vrouwen in de metal die niet gaat voor de hoge noten maar voor de grunts. Haar stem is een duidelijk kenmerk van het geluid van de band. In Arkaim horen we voorts ook hoe het orkest en het koor gebruikt worden op de rest van het album: met mate, maar wel op zo'n manier dat de muziek naar een hoger niveau getild wordt. De band begrijpt dat die bijdragen de metal moeten verrijken en niet verzuipen. Bovendien horen we koor en orkest niet in ieder nummer. Na de eerste twee nummers is de twijfel volledig weggetrokken en ben je er zeker van dat dit je vertrouwde Arkona is.

Een van de kernwoorden die ik verbind met Arkona is de diversiteit: de band serveert wederom een album dat tussen verschillende stijlen heenschippert. Er zijn veel te veel metalalbums die als een enkele lange song klinken. Arkona doet daar niet aan mee. Arkaim toonde al aan dat de band sneller en harder speelt, maar vrolijke party-folkmetal kan ook. Stenka Na Stenku is een opgewekte song, maar toch ook weer lekker hard onder die accordeon en accordeon. De band bracht het nummer al ten berde tijdens hun optreden op Graspop Metal Meeting eerder deze zomer, en creëerden daarmee de eerste circle pit van het festival. Leshiy begint ook weer met accordeon en doet wat aan een kermis denken, maar dan komt de gitaar boven en hoor je een vleugje black metal. Nog een andere klank horen we op Zakliate, een nummer dat van start gaat met een waarlijk sjamanistisch sfeertje. De fluisterende Masha, de diepe didgeridoo-achtige klank op de achtergrond,... Het doet heel mysterieus aan, totdat de band mee begint te spelen en het orkest een grootse en haast dramatische melodie begint te spelen. Heel sterk dat de band zulke verscheidene elementen in een enkel nummer kan steken.

Enige lichte tegenvaller in dit arsenaal van varieteit is Predok. Predok is een spoken word song zoals er op Goi, Rode, Goi! (2009) ook al een stond (Pritcha). Het haalt heel even de schwung uit het album, want wie geen Russisch kent heeft niet veel aan dit nummer. Maar dat laat de feestvreugde niet bederven, want nadien geeft Arkona weer het beste van zichzelf en gaat het harde feestje verder.

Tracklist Slovo:

1. Az'
2. Arkaim
3. Bol'no Mne
4. Leshiy
5. Zakliate
6. Predok
7. Nikogda
8. Tam Za Tumanami
9. Potomok
10. Slovo
11. Odna
12. Vo Moiom Sadochke...
13. Stenka Na Stenku
14. Zimushka