Deleterious - Highly Recommended

Een naam verzinnen voor een album is geen gemakkelijke opgave, een naam klinkt al snel afgezaagd of te overdreven. In een enkel geval is de naamkeuze zelfs zo fout dat je er in iedere review weer grapjes over moet lezen. Deleterious vond het een goed idee om hun tweede ep Highly Recommended te noemen. Wie die naam leest kan zo al enkele opmerkingen verzinnen, ik zal er verder geen woorden meer over vuil maken, muziek bespreken past meer bij mijn functie omschrijving.

Deleterious is een Nederlands kwartet uit de omgeving Utrecht. Ooit begon de band als tweemansproject onder de naam INRI, er werd onder deze naam een ep uitgebracht maar al snel werd de naam veranderd. Deleterious heeft een aantal wisselingen in de line-up gehad sinds de release van de vorige ep in 2007. Op bass is Steven van Lint erbij gekomen en achter het drumstel zit Richard Japenga (Terzij De Horde) tegenwoordig.

Deleterious is in de loop der jaren steeds meer gaan spelen met muziek. In ouder werk kon je nog duidelijk een blackmetal basis horen, tegenwoordig niet meer. Een aantal jaar geleden werden bands als Cynic, Textures en Meshuggah steeds populairder, veel bands volgde hun ideeën om metal een meer technischer draai te geven. Deze Utrechtse band is één van die bands die steeds technischer is gaan spelen. Resultaat is dat je als luisteraar het idee krijgt dat je naar zeer goede muzikanten zit te luisteren maar dat je tegelijkertijd totaal niet kunt volgen wat er in de nummers gebeurd.

Sfeer gaat vaak ten koste van techniek en dat werd me op Highly Recommended weer eens pijnlijk duidelijk. Heel de cd klinkt als een opeenstapeling van ingewikkelde riffs en creatieve ideeën maar nergens komt er een echt interessant nummer uit. Vermoeiend is een woord dat meermaals in me opkwam, door het feit dat er geen lijn te vinden is dwaal je met je gedachten in recordtempo af. Duidelijk dat je van dit soort geëxperimenteer in de studio moet houden en dat het niet direct geschikt is voor op een album. Ergens zonde want aan het spel is te horen dat iedereen binnen de band aardig weet hoe zijn instrument werkt.

Een paar positieve punten zijn er nog wel te vinden. Er worden op deze ep meer instrumenten gebruikt dat alleen de bekende drie metal instrumenten, zo grijpt zanger/gitarist Bart een paar keer naar zijn klarinet om er een solo op te spelen, maar ook hiervoor geld dat het eigenlijk niet bij een groter geheel past.

De complete tracklist:
Requiem in Blue
Brick Freezing Lunacy
Introspectacle
Extrovertigo
Temporarify