Valient Thorr - Stranger

Valient Thorr … wat een groepsnaam, het zou een onheilspellende Germaanse God kunnen zijn. Maar niets daarvan: Valient Thorr is een slangengif drinkend harig vijftal afkomstig van Venus met als doel de rock ‘n’ roll te redden. Frons jij ook de wenkbrauwen als je hun eigen omschrijving leest? Wees dan welkom in de licht afwijkende wereld der Thorren.

De groep was voor mij tot nog toe een nobele onbekende. En wat doe je in zo’n geval: info opzoeken natuurlijk. Valient Thorr komt uit de VS, is absoluut geen newbie, kreeg behoorlijke recensies bij hun vorige cd Immortalizer uit 2008 en mag genieten van een ijzersterke live reputatie. Vooral voorprogramma’s verzorgen ze, van Motörhead tot Mastodon.

Tijd om de nieuwe Stranger,in een productie van Jack Endino, die ook met Nirvana en Mudhoney heeft gewerkt, te beoordelen. Een eerste conclusie is al snel gemaakt: dit deel ik niet zomaar in bij “gewone” heavy metal, maar eerder bij hitsige punkrock (maar dan met goede gitaarsolo’s), inclusief de nodige maatschappijkritische opmerkingen. Denk nu qua stijl niet aan Pennywise of zo, want het klinkt veel hoekiger. Daarenboven is een uitstap naar de 80s thrash à la Anthrax gauw gemaakt (Sudden Death Is Nothing is daar een perfect voorbeeld van). Daarnaast hoor je af en toe een riffke dat zo uit de stal van AC/DC zou kunnen komen.

Opvallend wel: regelmatig slagen ze erin om plots heel tegendraadse riffs in te bouwen, om de drum een bizarre tempowisseling te geven of om heel atonaal te klinken (zoals bij Woman In The Woods). Moet ik hier het woord “progressief” gaan gebruiken? Of “psychedelisch”?

De vocals van opper-Thorr Valient zelf kun je absoluut niet rustig noemen, eerder bloednerveus, daarbij heel goed geholpen door de andere bandleden. Dat en de al even nerveuze sound zorgen er samen voor dat dit alleszins geen cd is om op te zetten als je in de file staat aan te schuiven … Wat timbre betreft, hoor ik af en toe een wat lichtere Dave Wyndorf van Monster Magnet.

Tot de nummers die snel in het geheugen blijven hangen, behoort zeker het schreeuwerige Double Crossed, compleet met handje-klap en al. Dat nummer is trouwens de eerste single, en kun je gratis legaal downloaden. Het is niet bepaald super representatief ten opzichte van de rest van het album, want dit klinkt hier en daar behoorlijk melodisch.
Dat het er geregeld razendsnel en agressief aan toe mag gaan, bewijzen de eerste twee nummers Gillionaire en Sleeper Awakes. Maar eigenlijk is dat de hele cd lang wel het geval: ze hebben een stramien dat ik hierboven heb samengevat, en dat houden ze 12 nummers lang vol. Behalve dan in het korte, instrumentale, uit percussie bestaande The Recognition.
Afsluiten doen ze ook in schoonheid: full speed dus, met een introriff waar je met wat goede wil War Pigs van Black Sabbath in ontdekt, maar dan op 78 toeren afgedraaid.

Tracklist

1. Gillionaire
2. Sleeper Awakes
3. Disappearer
4. Double Crossed
5. Night Terrors
6. Sudden Death is Nothing
7. Woman in the Woods
8. Vision Quest
9. Habituary
10. The Recognition
11. Without Hope, Without Fear
12. Future Humans