Stormzone - Death Dealer

Dat het er in Noord-Ierland bij momenten stevig kan aan toe gaan op politiek en sociaal vlak, is welbekend. Maar hetzelfde geldt ook voor Stormzone, de Noord-Ierse band die met Death Dealer hun tweede cd op ons loslaat. Je kunt hen situeren in het meest toegankelijke genre dat de hardrock rijk is: de oerdegelijke klassieke heavy metal.

Degelijke klassieke heavy metal: dat betekent volop zang, verstaanbare zang dan nog wel. Fijne riffs en vlotte basloops waarbij je af en toe zou zweren dat je Steve Harris van Iron Maiden hoort. Vlotte melodieën. Meerstemmigheid. Leuke solo’s. Niet meer, niet minder, en dat twaalf nummers lang, goed voor een retrotrip van 70 minuten naar de Britse metalsound uit de jaren 80. Met zelfs een getekende hoes die naar die tijd verwijst.

Natuurlijk: klassieke metal en klassieke metal: dat zijn twee. Keiharde gillende NWOBHM is het zeker niet, het blijft bijzonder braaf, misschien wat tè braaf. De stem van zanger John Harbinson krijgt lovende kritieken, maar ik moest er toch aan wennen. In de uithalen is ze ietwat hoog, terwijl ik liever een wat mannelijker stemgeluid heb. Dat merk je bijvoorbeeld al in het refrein van het eerste (lange) titelnummer. Maar dat is uiteindelijk weer een kwestie van persoonlijke smaak.

De productie is een beetje vlak en speelt op veilig, waarbij vooral de zang naar voor gemixt is. Maar toch: deze cd verveelt nooit. Ook al omdat er voldoende afwisseling zit in midtempo nummers en serieuze uptempo rockers. Al word je wel eens in het ootje genomen zoals bij het epische The Legend carries on dat bijzonder rustig begint maar na 2 minuten openbarst en er nog 6 minuten lang flink de zweep oplegt. Manowar meets Iron Maiden, zoiets ... Om dan met Labyrinth nogal Saxoniaans verder te gaan. Als je je daar kunt mee meten, weet je dat je wel goed zit met je cd.

Wasted lives is het enige rustige nummer. Rustig in die zin dat het tempo laag is maar wel vol elektrische gitaren, een beetje à la God Gave Rock ‘n’ Roll to you van Argent of later in de versie van Kiss. Beste nummer voor mij is Stand up and Fight, raar genoeg het nummer dat het minst naar de sound van Iron Maiden verwijst en zo het modernst overkomt.

Tracklist:

1. Death Dealer
2. Secret Gateway
3. The Memory Never Dies
4. Immortals
5. (Destiny Of Legends) The Legend Carries On
6. Labyrinth
7. Wasted Lives
8. Stand Up And Fight
9. The Chosen One
10. World Of Sorrow
11. The Greatest Sacrifice
12. Final Journey