Toorn - Galgenberg

Zo makkelijk gaat dat soms. Je post wat berichtjes op ons forum over je bandje en voordat je het weet worden er mensen nieuwsgierig, kopen je album en hangen er een 90% aan. Het overkwam Gorik Van Droogenbroeck (aka Cerulean) met zijn band Toorn, een blackmetal project uit Oost Vlaanderen.

Toorn is net zoals vele andere blackmetalbands een eenmansproject. De man achter dit project is Gorik Van Droogenbroeck, ook wel bekend van de bands Kludde en Kilte. Alle muziek is door deze goede man zelf geschreven, ingespeeld en gemasterd, enkel voor live shows worden er andere muzikanten ingehuurd. Vaak leveren die eenmansprojecten een eentonig geheel op maar bij Toorn is dit een heel ander verhaal.

Normaal gesproken ben ik alles behalve een blackmetal liefhebber, mijn hele collectie van originele cd's in dat genre zijn op één hand te tellen. Toen ik vorige week op zoek was naar de laatste album van Alcest en Les Discrets kwam ik ook de cd Galgenberg van Toorn tegen. Ik herkende het nog van een oude post op ons forum en wist nog dat ik het toen wel aardig vond, als fan van lokale muziek neem je zo iets dan natuurlijk gewoon mee. En wat blijkt? Toorn draait meer uren dan die andere twee albums bij elkaar.

Wat maakt Galgenberg dan zo een goede cd? Waarschijnlijk komt het door de afwisseling die terug te vinden is in de lange nummers. Hoewel er maar zes nummers op de cd staan duurt het geheel wel langer dan een uur (de rekenwonders onder ons snappen dus dat dat gemiddeld meer dan tien minuten is per nummer). Ieder nummer is een waar avontuur en geen enkel nummer klinkt hetzelfde.

Dat alles door één persoon is ingespeeld is niet te horen. Alle instrumenten (buiten misschien een verstopte drumcomputer) en de zang klinken goed, beter eigenlijk dan bij een hoop andere blackmetalbands. Qua stijl kunnen we Toorn het beste plaatsen bij bands zoals Shining (de Zweedse). Galgenberg kent namelijk dezelfde negatieve sfeer als een gemiddeld Shining album dat heeft en maakt net zo veel gebruik van afwisselingen in tempo's.

Absolute hoogtepunten zijn toch wel de simpele en rustige gitaarloopjes die af en toe overgangen van rustige naar zware stukken aan elkaar koppelen, kippenvel bij iedere luisterbeurt weer. Van echte solo's komt het echter nooit, de nadruk ligt meer op sfeer dan op techniek. En een andere hoogtepunt is de stem van Van Droogenbroeck. De screams die die man op kan zetten passen zeer goed bij de muziek en hebben af en toe zeer veel kracht in huis. Kortom een top album.

De complete tracklist:
Galgenberg
De Ondergang
Hoop
Het laatste Oordeel
Paria0
Memento Mori