Borknagar - Universal

Mijn eerste review, en wat voor één. Meningen over dit schijfje zullen verdeeld liggen. Míjn mening omvat veel te vermelden zaken. Toen ik begon met luisteren knalde ik meteen op steeds vaker voorkomende, atypische trage, meeslepende intro’s waarvan ik goed genoeg weet dat het vlug zal keren naar het genre dat ze toekomt, blackmetal. Vintersorg, de zanger bewijst alleszins dat hij meer dan alleen wat gebrul uit zijn stembanden kan toveren. Maar het is bij toevoeging van een tweede stem dat het pas echt interessant wordt. Niks bijzonders zover, tot ik merkte wat voor een krachtige bas- en drumpartij er in de songs aanwezig was. Overigens voor de aandachtige luisteraar, rond het midden van de song ‘Worldwide’ valt een minieme, toch hoorbare fout waar te nemen.

Ere wie ere toekomt, David Kinkade, drummer en bekend van bands als Arsis en Malevolant Creation, maakt hier een debuutplaat bij Borknagar om duimen en vingers van af te likken. Ook de 8-snarige bas die wordt gehanteerd in de plaat is eerder uitzonderlijk en maakt ze misschien toch iets anders dan de rest. Er wordt eveneens telkens op de open ruimte in de songs ingespeeld door gebruik te maken van een synthesizer die het muzikaal wel completer maken. Om dan toch maar de positieve met de negatieve puntjes in balans te brengen even vermelden dat de cd steeds beter wordt naarmate je vordert. Laat je dus niet misleiden door de eerste twee, drie ietwat ‘slappere’ nummers.

Een triestige anekdote namens mezelf omtrent het laatste nummer ‘My Domain’. Ik vind dit echt een knaller van een nummer, maar was het hier toch de stem die mij aansprak. Dit is tevens ook een nummer met een gastzanger in de rangen, een oude bekende, OCS Vortex. Wel wat jammer voor en afdoende van de prestatie van Vintersorg. Verder rest mij nog kritiek op die saaie, steeds weerkerende gitaarlijn die het nummer zou moeten doen vooruitgaan. Niet dat het dat niet doet, maar even serieus, het lijkt wel steeds hetzelfde deuntje. Gelukkig dat de lead guitar van Jens Ryland de andere gitaarlijn wat verdoezelt. Nog één ding vooraleer ik mijn finale conclusie formuleer. Naarmate eveneens ook de steeds weerkerende intro’s saai en voorspelbaar beginnen te worden even vermelden dat het wel een stel gepensioneerde stembanden lijkt dat hier de zang op zich neemt. Waarmee ik wil zeggen dat de stem soms wat irritant en zagerig kan gaan klinken na een periode van intensief luisteren.