These Monsters is een band die niet langer ongekend mag blijven. Toch niet in onze Belgische wereld. De band die het podium al deelde met groepen als Russian Circles, These Arms Are Snakes, Oceansize, 65 Days of Static, Mono, Envy, Health, The Whip, Foals, Youthmovies, ilikeTrains, Broken Records en The Fall zal op 10 mei hun debuut album “Call me dragon” uitbrengen. De Cd kwam tot stand nadat de groep zo’n 500 CD singles en 500 12” EP’s verkocht kreeg. Ashladan kreeg de mogelijkheid om dit album een score te geven en er ’t één en ’t ander van neer te pennen.

In het begin van mijn eerste paragraaf vermelde ik dat deze groep niet langer ongekend mag blijven. Nu weten jullie, als lezer, dat het vrij moeilijk is om de dag van vandaag als buitenlandse band te integreren in de muziekwereld die zo close zit tegen elkaar. Jullie weten ook dat ik als reviewer vrij neutraal dien te blijven. Daarom startte ik de CD ook met een neutrale kijk op het geheel. Zonder eerdere reviews te lezen stak ik hun debuut album in mijn speler en drukte op de play knop.

Het begin van lied nummer 1 “Call me dragon” beloofde alvast niet veel positiefs tot ik er een tijdje bleef naar luisteren. Het eerste nummer verklapt wat het album zal worden. In plaats van een kakafonie van geluiden werd het een mooi aansluitend geheel waarbij abnormale riff’s en een sterke doordrijvingskracht centraal staan. Progressief maar niet agressief, zo verwoord ik het viertallig koppel die ervoor zorgde dat het slag en zangwerk een geheel werd.

De band houd ervan om in hun songs wat kracht te steken en dat is duidelijk merkbaar. De drum speelt een belangrijke rol bij hun songs en alle kracht vertrekt dan ook vanuit hun drumstel. These Monsters heeft voor mij hun passie en ziel verworven in hun eerste album en het zal hoogwaarschijnlijk moeilijk worden om dit in een volgend album beter te doen. Dat wordt dus nog afwachten geblazen.

Mijn zeg is gedaan.

1) Call Me Dragon (4m43)
2) Dirty Messages (8m05)
3) Who Is This Tall Sick Man (5m20)
4) Biggie and Tupac (1m04)
5) Harry Patton (6m08)
6) Space Ritual (6m32)
7) Deaf Machine (6m39)