Sommige bandnamen onthoud ik nooit, Solifugia is zo een naam. Het pakt niet, men moet drie keer lezen om te zien wat er nu precies staat en het zegt niets over het genre. Gelukkig is de titel van hun eerste EP beter te onthouden, Rampage Of Brutal Revenge zegt tenminste waar het op staat. En al helemaal gelukkig dat de muziek wel zeer goed te pruimen valt!

Solifugia bestaat al heel wat langer dan ik had verwacht. Al sinds 2001 treden de mannen op en in 2002 werd de eerste demo uitgebracht. Heel wat jaren was er een studio stilte totdat de band vorig jaar met een nieuwe EP aan kwam. Het is altijd maar de vraag wat het resultaat kan zijn van zo een lange stilte, maar in dit geval pakte het mooi uit.

De EP is gemixt in de Split Second studio in Tilburg. De laatste tijd hoor ik veel albums die daar gemaakt zijn en deze albums hebben stuk voor stuk een ijzersterk geluid, zo ook Rampage of Brutal Revenge. Het is dan misschien maar een EP zonder platenlabel maar het klinkt als een volwaardig album van een band met een groot label achter zich.

Ook de muziek is erg sterk, deathmetal zoals deathmetal zou moeten klinken. Helaas duurt de EP maar 27 minuten, wat ik toch wat karig vind na 7 jaar stilte. Daar staat tegenover dat er in die 27 minuten alles langs komt wat je van een goed deathmetal album zou kunnen verwachten. Tempowisselingen en strakke solo's in overvloed. Ook de strot van zanger Peter De Clercq klinkt zeer goed.

Maar het hoogtepunt is toch wel de basgitaar. Normaal is de basgitaar een instrument die met niet zo opvalt bij een release, volgens mij is het sowieso het meest negeerde metal instrument ooit. Toch weet bassist Johan de Vos met zijn baslijnen de EP naar een hoger niveau te lichten. Vooral op het laatste nummer When Winter Calls is hij erg goed bezig!

De complete tracklist:
Forever Blackness
Gone
Transference of Consciousness
Solifugia
When Winter Calls

Beoordeling: 80/100