Retro Recensies

Een van de zwartste schijven die ik liggen heb in mijn collectie is ongetwijfeld Dark Medieval Times, het debuutalbum van de Noorse Black Metalband Satyricon. Het is een album dat stamt uit de tijd dat er nog echte pure Black Metal gemaakt werd met een sfeer waar Satan trots op zou geweest zijn.

Ik herinner het me nog als de dag van gisteren. Ik was zestien, was bezig de Metalwereld wat aan het ontdekken en kreeg op een gegeven moment de cd Reign In Blood van Slayer in handen. Ik wist niet wat ik moest verwachten, tot die tijd luisterde ik enkel naar groepen als Iron Maiden en Metallica. Toen de eerste noten van opener Angel Of Death mijn oren binnendrongen kreeg ik het gevoel alsof iemand me een slag in het gezicht gegeven had.

Ancient Rites heeft bij veel onwetenden het slechte imago van neonazi's, racisten en Vlaams Belangers te zijn. Dit is echter verre van waar! Akkoord, tijdens hun optredens is er wel eens een skinhead te zien in het publiek. Maar hier hebben we het over het publiek, niet over de band! Daarom, aan alle onwetenden: knoop dit goed in uw oren en luister onmiddellijk naar het album dat ik nu zal bespreken!

Als mensen mij vragen wat mijn favoriete album ooit is, dan zal ik steenvast antwoorden Jaktens Tid van Finntroll. Al is Finntroll niet mijn favoriete band, toch zijn ze er in geslaagd één album op te nemen dat zo goed is dat het tot mijn favoriete album werd verkozen.

Dit is mijn eerste review die ik schrijf over een Therion album, dus laat ik maar beginnen met het album dat als hun beste album wordt aanzien en ook hun doorbraak betekende. We hebben het hier over Theli, een naam die nog steeds met veel eerbied wordt uigesproken door de fans van het genre Symphonic Metal. Ik zou u wel aanraden om niet te veel aandacht te schenken aan de mijns inziens aartslelijke hoes. We zullen ons eens richten op de muziek!