Een van de zwartste schijven die ik liggen heb in mijn collectie is ongetwijfeld Dark Medieval Times, het debuutalbum van de Noorse Black Metalband Satyricon. Het is een album dat stamt uit de tijd dat er nog echte pure Black Metal gemaakt werd met een sfeer waar Satan trots op zou geweest zijn.

Sfeer, dat is inderdaad een van de redenen waarom ik dit album zo goed vind. De sfeer zit er al onmiddellijk in van bij de dreigende intro die overgaat in Walk The Path Of Sorrow, wat nog steeds één van dé Satyriconklassiekers is. Hier horen we al voor het eerst dat er op dit album enkele accoustische passages in de nummers verstopt zitten, wat het geheel een heel grote meerwaarde geeft.

Na Walk The Path Of Sorrow komt het titelnummer en tevens het naar mijn mening beste nummer van de cd. Het begint typisch als de schelle en scherpe Black Metal die Satyricon brengt op dit album. Plots komt de accoustische gitaar met een melodie en krijgen we een mooie piccolopassage te horen. Het wordt helemaal te gek wanneer de gitaar plots invalt met een onwaarschijnlijk fantastische riff. Dit nummer alleen al maakt deze plaat al de moeite waard.

Andere toppers zijn ongetwijfeld het volledig accoustische Min Hyllest Til Vinterland en afsluiter Taakeslottet. Het album begon dreigend en eindigt haast hypnotiserend, maar het blijft steeds even donker.

Als je een Black Metaller bent en je hebt dit album niet liggen, schaam u! Als je het genre Black Metal wat wilt ontdekken, dan is dit een ideale plaat om eens een kans te geven, want het loont de moeite en behoort nog steeds tot de beste platen die er in het genre ooit gemaakt zijn.