Iedere Metaller is ergens mee begonnen. Sommigen begonnen met Nu Metal bands, anderen begonnen al direct met een Metallica of Iron Maiden. Wel, ik ben begonnen met Mutter van Rammstein. Het eerste Metalnummer dat ik graag hoorde was Sonne en dit geeft me dan ook nog steeds een heel speciaal gevoel.

Mutter wordt door sommigen gezien als het album waar Rammstein de commerciële toer uit begon te gaan. Anderen zeggen dat dit de grote doorbraak van Rammstein was. Ik zeg gewoon dat het hun beste album is! Al bij opener Mein Herz Brennt weet je hoe goed dit album is. Dit steengoede niveau gaat gewoon verder met knallers als Links 2 3 4, Sonne, Ich Will, Fuer Frei en Mutter. En dan hebben we de beste helft an het album eigenlijk achter de rug. De komende nummers zijn zeker niet slecht, maar zijn toch een klein beetje minder dan de bovenvermelde nummers.

Wat krijgen we nog voorgeschoteld? Een melodieus nummer in de vorm van Spieluhr dat wordt ingeleid door een gesproken sprookjesachtige passage van zanger Till Lindeman. Zwitter handelt over een hermafrodiet en is geen zo'n speciaal nummer. Twee nummers die meer aandacht verdienen zijn het zware Rein Raus dat handelt over... zoek het zelf maar uit ... en het prachtige Adios met een fantastisch refrein. We sluiten af met het zwakste nummer van het album, namelijk  Nebel. Ik heb dit nummer nooit echt graag gehoord en zal dit wellicht ook nooit doen.

Hoe dan ook, dit is eigenlijk toch wel een meesterwerkje. En ik betwijfel of Rammstein ooit nog zo'n klasseschijfje op de wereld zal brengen.