Wanneer mensen de vraag krijgen wat hun favoriete Manowaralbum is, zullen de meesten ongetwijfeld antwoorden Kings Of Metal of Battle Hymns. Akkoord, het zijn beiden pareltjes. Maar als er één album is dat altijd erg ondergewaardeerd is gebleven, dan is het Into Glory Ride. Dit is het tweede album van Manowar en naar mijn mening ook hun beste album. Waarom?
Ten eerste heeft de band het niet steeds over al dat True Heavy Metal gezever. Men grijpt vooral terug naar epische toestanden. Ten tweede is dit één van de weinige Manowaralbums waar geen hoogst irritante basssolo op te vinden is. Ten derde bevat het enkele songs die toch wel heel baanbrekend waren voor die tijd.
Into Glory Ride begint met het geluid van een vrijend koppel dat betrapt wordt door de moeder van het meisje, waarna de jongen lachend wegvlamt op zijn moto. Dan krijgen we een lekkere riff te horen die kenmerkend is voor het nummer Warlord. Dit en Gloves Of Metal zijn de enige twee typische Heavy Metal nummers die je op dit album terug zal vinden. Het tweede nummer van de plaat, Secret Of Steel, is van een heel ander kaliber. Het is een trage song die toch wat moet groeien.
Als vierde nummer krijgen we Gates Of Valhalla. Dit is gewoon één van de beste nummers die Manowar ooit geschreven heeft! Het bevat zowel emotionele zachte stukken als krachtige riffs, en ook de uitstekende solo mogen we niet vergeten! Hatred is een ietwat vreemd en duister nummer waarbij zanger Eric Adams laat horen hoe goed hij zijn strot kan open zetten.
Dan zijn we aanbeland bij de laatste twee en tevens de beste twee nummers van het album. Het zijn allebei epische nummers met een donker kantje die perfect op elkaar aansluiten. Revelation(Death's Angel) handelt over de Apocalypse en blijft lekker hangen. Afsluiter March Of Revenge(By The Soldiers Of Death) is wat mij betreft het beste nummer dat Manowar ooit geschreven heeft. Het begint dreigend met de drums van Scott Columbus, gevolgd door een superriff. In het midden van het nummer krijgen we een kalm intermezzo met hoogst emotionele zang die me steeds opnieuw weer kippenvel weet te bezorgen. Dan komen de stevige gitaren er in en krijgen we als climax van het nummer een solo om u tegen te zeggen. Heerlijk!
Laat je niet afschrikken door de cover van het album, die er toch wel ongelofelijk gay uit ziet, want dit album is het beste wat Manowar ooit gepresteerd heeft. Mensen die Conan The Barbarian al gezien hebben, zullen trouwens merken dat dit album qua sfeer en geluid perfect bij die film past.
De conclusie van Smetsar voor dit album
Dit is wat mij betreft hét Manowar album. Het laat horen dat Manowar meer in zijn mars heeft dan basic Heavy Metal nummers.
- Fantastische zang
- Epische nummers die heel wat te bieden hebben
- Het wordt nergens saai of irritant
- Het nummer Hatred mocht gerust achterwege gelaten worden.
Album score:
- login of registreer om te reageren
-
Ik ga deels akkoord. Voor mij is Triumph Of Steel net iets beter, wat niet weg laat dat in to glory ride zwaar onderwaardeerd is :).
into glory ride is natuurlijk een megametalalbum, wat mij vooral bijblijft met dit album is de rauwe productie en de vooral epische nummers.
voor mij was de opvolger een niveau hoger namelijk 'hail to england' mischien het allereerste powermetalalbum ooit.
de productie en sound was stukken beter en de songs waren meer to the point en compacter met als afsluiter het beste nummer ooit 'bridge of death' dat wel terug episch was.
ook sign of the hammer was terug een stap vooruit, fighting the world was heel goe miskien beetje te glad, maar bij kings of metal waren de mannen van manowar op hun best vooral met de afwisseling van de songs perfecte balans tussen epic en power en vooral sfeer.
zo een albums maken ze niet meer...jammer
De eerste 2 albums van Manowar blijven voor mij de beste!
Battle hymns en into Glory ride hebben nog altijd dat magische, en zeker destijds toen ze begonnen! Ze hebben nog goeie nummers gemaakt maar geen zo'n klassebakkn als die 2, Aye!