Na drie knappe albums vol gecompliceerde composities die het vooral moesten hebben van sterke instrumentale stukken werd het voor Iced Earth tijd om het eens over een andere boeg te gooien. Het resultaat hiervan krijgen we te horen op The Dark Saga. Deze nummers zitten veel simplistischer in elkaar en bevatten heel wat minder instrumentale passages.

Is dit daarom een slechter album? Nee, ik vind het persoonlijk zelf één van hun beste albums, alleen al vanwege het feit dat er zoveel verschillende emoties verborgen zitten in de muziek. Een feit dat mede te danken is aan de fantastische zang van Matt Barlow. Emoties zijn op dit album wel op zijn plaats, want het is een conceptalbum rond Spawn, het hoofdpersonage uit de gelijknamige Amerikaanse stripreeks. Even kort het verhaal vertellen. Spawn komt dus om het leven, maar verkoopt zijn ziel aan de Duivel om zijn geliefde nog eens terug te kunnen zien. Wanneer hij ze 5 jaar na zijn dood terug ziet, is ze ondertussen getrouwd met zijn beste vriend. Het vervolg laat ik aan jullie over beste lezertjes. We gaan het eens over de muziek hebben!

Ondanks de meer simplistischere aanpak blijft het hoge niveau van Iced Earth behouden en zelf wat overstegen. Er staan toch wel enkele briljante composities op dit album. Ik kan maar één nummer noemen dat wat minder is dan de rest en dat is From The Depths Of Hell. Het hoogtepunt van het album is dan weer afsluiter A Question Of Heaven, wat tot op heden nog steeds mijn favoriete Iced Earth song is. Dit nummer vat alle sterke punten van het album nog eens samen in één fantastisch geheel. Ook de zang bezorgt me nog steeds kippenvel.

Als je nog nooit iets van Iced Earth gehoord hebt, dan kan ik je dit album in ieder geval al aanraden als eerste album. Het is een ideale overgang tussen het oude en het nieuwe werk.