Ozzy Osbourne - Blizzard Of Ozz

Review door op 19/03/2012

Ashladan score:

  • document van een uniek talent
  • Ozzy's schitterende comeback
  • geen

Het is niet zonder toeval dat ik juist vandaag kies om deze “retrorecensie” te publiceren want het is alweer dertig jaar geleden dat gitarist Randy Rhoads om het leven kwam in het tragisch vliegtuigongeluk.  Een recensie in zijn pure vorm zal het dan ook niet worden, een eerbetoon des te meer.

Waarom kies ik dan voor Blizzard of Ozz ? Men is er het in algemeen over eens dat Randy’s gitaarwerk pas tot volle bloei begon te komen op Diary Of A Madman en qua compositie en inventiviteit superieur is aan zijn voorganger. Wel, ik heb zo mijn redenen…

De eerste reden, geef ik toe, is een sentimentele. Blizzard Of Ozz is namelijk één van de eerste LP’s die ik in mijn tienerjaren heb gekregen (van mijn broer die verder ook verantwoordelijk is voor de besmetting met het metalvirus) maar is er ook één waar ik nog steeds met plezier blijf naar luisteren. Mijn muziekkeuze en –kennis waren op die leeftijd nog zeer gekleurd en gestuurd maar toch had ik bij deze dat instant WOW-gevoel.

Een tweede reden is dat deze jonge gitaargod voor een groot deel verantwoordelijk was voor de comeback van ene Ozzy Osbourne na zijn ontslag (of vertrek, afhankelijk van wie het verhaal vertelt) bij Black Sabbath. Het duo Osbourne/Rhoads bleek een fantastische combinatie te zijn maar het unieke talent was zeker al te ontdekken in Randy’s Quiet Riot jaren.  Luister maar eens naar de uitgebreide solo in het nummer Laughing Gas (Quiet Riot:The Randy Rhoads Years), je ontdekt daar zeker al de kiemen van Crazy Train en Revelation (Mother Earth).

Zonder afbreuk te willen doen aan de kwaliteiten van Ozzy’s latere gitaristen, hij heeft er nooit meer één gevonden als Randy Rhoads.  Samen met Eddie Van Halen zou hij op korte periode een basis leggen voor de toekomstige generaties van gitaristen.  De integratie van zijn klassieke achtergrond en het talent om rhythm en lead te combineren waren uitzonderlijk. Maar wat mij vooral aantrok was zijn spelvreugde en energie. Er zijn gitaristen die muziek kunnen spelen maar er zijn er ook die muziek kunnen maken en het verschil hoor je wel degelijk.

Nog ter afronding even dit: Blizzard Of Ozz is ondertussen ook weer in ere hersteld en de originele opnames van Lee Kerslake en Bob Daisley  werden weer toegevoegd na een jarenlang dispuut.

Wie meer wil weten over de mens en musicus Randy Rhoads kan ik ten zeerste volgende boeken aanbevelen : Crazy Train : The High Life and Tragic Death of Randy Rhoads (Joel McIver) en Off The Rails : Aboard The Crazy Train in the Blizzard Of Ozz (Rudy Sarzo).

De conclusie van crielst voor dit album

Ik ga er van uit dat dit album meer dan gekend is en zie dit eerder als mijn eigen bescheiden bijdrage om de herinnering aan een gitaarmonument levend te houden.

Album Fiche

Band:
Label:
Website:
Score: / 100

Reacties

afbeelding van Metalrockx

Randy wie? :-)

"Blizzard of Ozz" is inderdaad een mijlpaal, maar live kregen die nummers een extra dimensie. Die gast had zo'n techniek waardoor het leek alsof er twee guitaristen speelden. "Randy Rhoads Tribute" blijft een onvergetelijk document.

Ik ben nog steeds zwaar onder de indruk door Randy's interpretatie van de Sabbath nummers "Children of the grave / Iron Man / Paranoid" Das niet alleen een versnelling hoger, maar ook stukken vetter dan Iommi's versies!

"Diary of a madman" toont nog meer zijn klassieke scholing, uitvoerig ten toon gespreid in het titelnummer. Jammer dat hij songs als deze en "S.A.T.O" nooit op het podium heeft kunnen brengen. Ik ben blij met de extra livecd die bij 30 years editie zit, maar er is nog een superieure show van Southampton 10/2/1980 achtergehouden. Een aantal nummers hiervan stonden op de "Mr. Crowley EP" en de Japanes compilatie "The other side of".

A-1. Mr. Crowley (Live) – 4:57
A-2. I Don’t Know (Live) – 4:39
A-3. Suicide Solution (Live) – 4:28
A-4. You, Looking At me Looking At You – 4:10
A-5. You Said It All – 4:02

Maar door de ruzie met Lee Kerslake en Bob Daisley werd de release op het laatste moment geschrapt. De oude opnames zijn weliswaar in ere hersteld, maar Ozzy claimt nog steeds de exclusieve auteursrechten op al zijn nummers. Niks is minder waar, want Bob Daisley was samen met Randy de echte componist; Ozzy beperkte zich tot zanglijnen. Bob heeft nog een heel aantal opnames uit de studio, demo's... Aangezien Ozzy er slechts peanuts voor wenst te geven en geen auteursrechten, werden ook deze evenmin uitgebracht!

Hallo! Ik neem deel aan een wedstrijd om een meet en greet met Ozzy te winnen :) zouden jullie op mij willen stemmen aub? :) dan loop ik rond op graspop verkeed in een prinsesje :) http://jim.be/node/8886/inzendingen/248037 dit is de link waar jullie kunnen stemmen! Bedankt!