Rhapsody, zoals Rhapsody of Fire in die tijd nog heette, bracht zijn debuut uit in 1997. Maar hoewel we ondertussen veertien jaar verder zijn, herkennen we nog steeds typische elementen van toen in de muziek van nu. De band speelt nog steeds symphonic power metal, en behield door al die jaren heen een typerende albumstructuur. Zo begint het album met Ira Tenax, een intro met een koor dat zingt in het Latijn en een keyboardmelodietje.Deze albumintro vloeit dan vlotjes over in Warrior of Ice, een nummer dat alles bevat waar we de band in herkennen. Fabio Liones hoge stem en zijn Engels met een beetje haar op; Luca Turilli’s melodieuze gitaarspel en solo's die dwepen met de instrumenten van een orkest; Alex Staropoli’s duidelijk aanwezige keyboards; ... Je vindt het terug in dit nummer. Ook de dynamische structuur, met stukken waarin gitaarsolo en orkestinstrumenten elkaar afwisselen en op elkaar inspelen, zitten in Warrior of Ice.
Dat we Rhapsody of Fire van nu herkennen in de muziek van vroeger betekent echter niet dat de band zichzelf keer op keer herhaalt. Zo heeft ieder nummer op dit album zijn eigen stijl. Er zijn trouwens niet alleen metalnummers terug te vinden, ook akoustische stukken worden niet geschuwd. Forest of Unicorns is zo’n akoustisch nummer, en In Skies is een geheel akoustisch en instrumentaal tussenstukje. Hier en daar wordt tussen de metal ook gebruik gemaakt van een koor, zoals in het refrein van Lord of the Thunder of Echoes of Tragedy. Vooral het laatsgenoemde nummer gaat daardoor veel epischer klinken, zeker in combinatie met de begeleidende keyboards. Het kan er ook wat sneller aan toe gaan: de inleidende melodie op Flames of Revenge geeft al aan dat dit nummer een versnelling hoger zit en ook dat lukt de band goed.
Als er echter iets is waar ik niet zo goed mee overweg kan op dit album is het wel dat het met momenten wat moeizaam vooruitgaat. Daarmee bedoel ik dan vooral de grote verschillen in stijl tussen refrein en vers zoals in Legendary Tales en Echoes of Tragedy. Als het nummer wat sneller of wat grootser wordt hoop ik dat het zo voort gaat, maar dat gebeurt hier niet. De plotse overgang van groots en snel naar ingetogen en langzamer maakt de muziek ietsje moeilijker, alsof je jezelf niet het hele nummer kan laten gaan. Let wel, de verschillende stukken van die nummers zijn zeker wel de moeite waard. De verzen van Legendary Tales, man, wat een magie. Een fluitje en een klavecimbel, even later een strijker en Fabios stem. Het klinkt zo sterk, en dat slechts met eenvoudige ingrediënten. De afsluiter van een Rhapsody of Fire album blijkt vaakt één van de grootsere nummers, en dat is hier niet anders.
De tracklist voor Legendary Tales is als volgt:
- Ira Tenax
- Warrior of Ice
- Rage of the Winter
- Forest of Unicorns
- Flames of Revenge
- In Skies
- Land of Immortals
- Echoes of Tragedy
- Lord of the Thunder
- Legendary Tales
