Iced Earth - 18 december 2012, Trix (Antwerpen)

Review door op 29/12/2012

Show score:

Dinsdag 18 december verzamelden vele duizenden muziekliefhebbers in het Antwerpse Sportpaleis, want rockband Muse zou die avond optreden in de zaal. Deze muziekliefhebber passeerde de Antwerpse concertzaal, stond mee in de file aan de parkeerplaatsen maar reed uiteindelijk door tot zaal Trix/Hof ter Lo, zo'n twee kilometer verderop. Want daar zou Iced Earth spelen, mijns inziens toch de beste van de twee acts.

Op de website en mijn ticket stond dat de deuren openden om 19u00 en dat de eerste band om 19u45 zou spelen. Tijd zat... of niet? Het bleek dat op de valreep nog was gesleuteld aan de uurregeling voor vanavond, en Dead Shape Figure was een half uur vroeger begonnen aan zijn set. Helaas waren maar zeer weinig toeschouwers op de hoogte van deze aanpassing - of stonden ze mee in de Muse-file op de Antwerpse Ring? - en Dead Shape Figure speelde voor anderhalve man en een paardenkop. Vlak voor het podium stonden hooguit dertig mensen, achterin de zaal weinig meer. Maar "the show must go on", en dus werkte de thrashband zijn set af. En aan de kale gitarist - met dezelfde haartooi en lichaamsbouw als Kerry King - te zien, deerde de lege zaal niet. Er werd meer geheadbangd op het podium dan ervoor, terwijl het toch geen slechte muziek was. Zonde.

Tijdens de pauze leek de zaal zich te vullen, en na een kwartiertje betrad Steel Engraved de b√ľhne. De band speelde leuke maar weinig bijzondere heavy metal, al verdienen de hoge uithalen van de zanger een pluim. Het publiek, dat bij dit optreden w√©l aanwezig was, liet zich tot enkele schreeuwen verleiden en stak ook de handjes op wanneer de band het vroeg. Een degelijke opwarmer voor deze avond dus. Wat me opviel en stoorde waren de walvishandelingen van de zanger: slokje water nemen, hoofd achterover en dan alles uitspuwen, een trucje dat hij meer dan eens uitvoerde. Aan dat soort publieksonderhoudende actjes mag nog gewerkt worden!

Daarna was het de beurt aan Evergrey, een band die eerder dit jaar ook al op PPM Fest stond. Daar had ik de act niet gezien, maar het was naar verluid wel de moeite. En na vanavond kan ik het beamen. De progressieve powermetalact had onmiddellijk het publiek op zijn hand en bracht een sterk optreden. De power metal met een donker kantje en stevige toetsen liet een erg positieve indruk achter, en het optreden leek voorbij te vliegen. De band kreeg een klein uurtje om te spelen, en er werd al heftig gestreden om de plectrums die in het publiek belanden.

En dan was het de beurt aan headliner Iced Earth. Voor mij was dit het derde optreden in iets meer dan een jaar, dus de vraag was of het optreden zo boeiend zou zijn als de vorige twee keren. Het antwoord luidde volmondig: "Ja!". Met een aangepaste setlist en meer energie dan tevoren betrad de band het podium.

Iced Earth was bezig met het laatste deel van zijn Dystopia World Tour, en dat betekende dat er geopend werd met de titeltrack van het jongste album. De krachtige intro van die song schalde door de zaal en de muzikanten betraden het podium, zanger Stu als laatste. En toen die zijn keel opentrok voor een langgerekte schreeuw waren we vertrokken. Het gaspedaal werd weinig rust gegund, want na Dystopia volgden nog Burning Times, Pure Evil en Wolf, aangespeeld alsof de avond te kort was (hetgeen ook het geval was).

Na deze geslaagde opening werd duidelijk dat de band er zin in had vanavond. Gitarist en bandleider Jon Schaffer leek tijdens het eerste nummer wat suf, maar hij en zijn bandmaten lieten zichzelf vanavond volledig gaan. Bassist Luke Appleton, die sinds dit jaar deel uitmaakt van de formatie en vorig jaar met Fury UK nog in het voorprogramma van Iced Earth speelde, leek helemaal ingewerkt en een stuk minder schuw dan deze zomer op het Alcatraz Metal Festival. Ook zanger Stu, die sinds 2011 achter de microfoon staat, had het duidelijk naar zijn zin. Zo mocht er zeker gelachen worden: vragen om het vredesteken te maken, en dan vijf minuten wachten om te beginnen aan het volgende nummer V ("Jullie mogen ondertussen van hand wisselen, hoor!"); de verjaardag van de klankman ("Zijn ballen zijn net gezakt.") en het bijhorende Happy Birthday. Ja, het zou een vrolijke bedoening worden.

Maar terug naar de muziek nu: die was, zoals gehoopt en verwacht, in orde. De band speelde goed, Stu was goed bij stem en het werd nog maar eens duidelijk dat hij een waardige opvolger voor Matt Barlow is. De setlist verschilde van die van de vorige passages, en er zaten enkele snoepjes tussen. We hoorden de bellen van Burning Times terugkeren in Boiling Point, het lichtjes epische Prophecy passeerde de revue (helaas zonder Birth of the Wicked of The Coming Curse, maar ach), en natuurlijk zat er een stevige scheut Dystopia-materiaal in de set. Toen de band na een reeds bevredigend optreden de planken verliet, wist het publiek dat er nog zou volgen want lijflied Iced Earth hadden we nog niet gehoord. Toen die song gespeeld was en het publiek maar bleef joelen, deelden de muzikanten met Watching Over Me nog een tweede encore uit ("You guys deserve it!").

Maar daarna zat het er definitief op: na een dik anderhalf uur Iced Earth en enkele fijne voorprogramma's verliet de massa de zaal op de tonen van Volbeats Still Counting. Geen idee hoe Muse het ervan heeft afgebracht in het Sportpaleis, maar wie erbij was in Trix kreeg waar voor zijn geld. Tot op Graspop?

Iced Earth - Dystopia World Tour setlist
Plus Watching Over You als tweede encore.

Band: Iced Earth
Genre: Power metal
Opgericht: 1985
Fan:
Algemeen: 85%
Geluid: 80%
Sfeer: 85%
Show: 85%

Reacties

afbeelding van SinDweller

Ik heb de band pas drie weken geleden echt ontdekt en toen was het te laat om mijn plannen nog te wijzigen, maar hopelijk komen ze naar Graspop 2013! Sterke review!