Heidenfest 2012 - 013 Tilburg 21/10/2012

Review door op 07/11/2012

Show score:

heidenfest trollfest krampus arkona finntroll varg wintersun 013 tilburg masha jonne korpiklaani

De Trix in Antwerpen is normaal mijn vaste stek voor Heidenfest, maar vanwege de extended show met Arkona en Finntroll ging de lange rit ditmaal richting Tilburg. Het was mijn eerste optreden in de 013, maar zeker niet het laatste. Overal in de zaal was er een goed zicht op het podium dankzij de verschillende verdiepingen en het balkon, en een fijne plus was dat er drank verkrijgbaar was in de zaal zodat je niets van het optreden moest missen als je even wou bijtanken. De “dansvloer” voor het podium was jammer genoeg wel vrij klein, zodat mensen die op de voorste rijen naar een optreden wilden kijken vaak ongewild in de moshpit terecht kwamen.

In de inkomzaal met de merchandise waren veel bandleden terug te vinden, die allen met plezier tijd vrij maakten om een babbeltje te slaan met de fans. Ook Christopher Bowes, de frontman van Alestorm die in Tilburg woont, kwam opdagen om collega-bands aan te moedinen, en ging uiteindelijk met de meeste aandacht lopen.

Krampus: om 15.30u mocht Krampus de spits afbijten. Veel mensen bleken deze band nog niet te kennen en de houding was dan ook in eerste instantie wat afwachtend. Maar de band heeft niet voor niets in 2011 de Rock The Nation Award in ontvangst mogen nemen! Met fluitjes, doedelzakken, violen en deuntjes die mij sterk aan Eluveitie deden denken, kreeg dit achtkoppige ensemble de zaal al snel in beweging. Zeker de single Kronos’ Heritage werd warm onthaald door de vele metalheads die zin hadden in een leuk dansfeest! Ik was al bekend met Krampus’ debuutalbum Survival of the Fittest (2012), dat bij mij erg in de smaak was gevallen. Natuurlijk was ik zeer benieuwd hoe ze het er live vanaf zouden brengen, en hierin werd ik niet teleurgesteld. De présence was soms nog een beetje onzeker, de zanger kreeg het publiek niet altijd helemaal mee en alles was vrij simpel gehouden (wat zeker niet negatief hoeft te zijn); maar voor een beginnende band was het geheel aangenaam voor het oor. Een prachtige opwarmer, en ik heb het gevoel dat we van Krampus nog heel wat mogen verwachten!

Score: 7/10 – leuk optreden, maar nog ruimte voor verbetering

Trollfest: trollen verkleed als schattige bijtjes, omringd door een chaos aan geluid – er is maar één band die hiermee wegkomt en dat moet Trollfest zijn! Een mix van oude en nieuwe nummers, een grappige opmerking tussendoor en een brutal verkleedpartij: wat heeft een mens nog meer nodig om een optreden zéér geslaagd te noemen? Blijkbaar dacht de hele zaal er zo over, want de ene moshpit volgde de andere op en het was moeilijk om de beentjes stil te houden. Vooral TrinkenTroll van het nieuwe album Brumblebassen was een topper, en op commando van opperbij Trollmannen brulde iedereen luidkeels mee. Het behoeft verder geen betoog, Trollfest was weer leuk op zijn eigen unieke manier. Hoe kan je hier nu niet blij van worden?

Score: 8/10 – entertainment ten top!

Arkona: Masha Scream vind ik al jaar en dag een van de sterkste frontpersoonlijkheden, zoals zij energiek en schijnbaar onvermoeibaar haar plek op het podium inneemt. Het verbaasde mij dan ook een beetje dat bij deze show niet enkel Masha, maar nog een tweede persoon een zeer prominente plaats op het podium innam. Vladimir ‘ Volk’ Reshetnikov, die met zijn doedelzak en traditionele fluitjes de muziek opvrolijkt, was er vorig jaar ook al bij maar hield zich toen sterk op de achtergrond. Nu leverde hij echter een zeer grote bijdrage aan het Russische volksfeest, zowel op muzikaal vlak als op gebied van entertainment. Er werd veel plaats gemaakt voor oudere nummers, wat door het publiek erg gesmaakt werd. Volgend jaar headliner?

Score: 9/10 – beste Arkona-show tot dusver gezien

Varg: zelf had ik Varg nog nooit live zien spelen, maar omdat ze mij door velen aangeraden werden ben ik speciaal tijdens de set-up snel gaan eten om niets van het optreden te moeten missen. Veel heidense feestbeesten hadden echter wel het Varg-uurtje uitgekozen als etenstijd, waardoor de Duitsers een halflege zaal tegemoet traden. Misschien was het hierdoor dat de bandleden er niet echt zin in leken te hebben? Ze hebben mij niet echt kunnen bekoren, en ook de rest van het publiek kwam enkel wat los tijdens de bekendere songs als Wir sind die Wölfe en Blutaar. Opeens klonk er geyoik vanuit de backstage, en Jonne van Korpiklaani kwam het podium opgelopen om zijn bijdrage te leveren aan het nummer A Thousand Eyes. De intro was zeer amusant, maar de rest van het nummer was jammer genoeg ook niet echt overtuigend. Het gedrag van de duidelijk dronken Jonne was al een voorproefje van wat Korpiklaani zou brengen…

Score: 5/10 – weinig overtuigd door een band die ongeïnteresseerd overkwam

Korpiklaani: tijdens het interview met onze vrienden van folk-metal.nl, dat voor de show plaatsvond, wist bassist Jarkko al te vertellen dat Korpiklaani op deze toer geen drinkliedjes ging spelen en zich niets zou aantrekken van wat het publiek wou horen, ze zouden enkel voor zichzelf spelen. In de hoop dat het zo’n vaart wel niet zou lopen ging ik toch vooraan in de zaal staan, maar helaas: geen Vodka, Wooden Pints, Happy Little Boozer, Beer Beer,… Korpiklaani heeft natuurlijk vele andere leuke songs en wat ze brachten was kwalitatief zeker niet slecht te noemen – vooral violist Tuomas Rounakari wist met zijn zeer leuke solo (een sjamanistische bezwering) wel te bekoren – maar bij een band als deze zijn meezingers en herkenbare deuntjes nu eenmaal een vereiste (of toch in elk geval een verwachting). Zo dacht het publiek er duidelijk ook over, en er werden dan ook voortdurend ‘vodka’ door de zaal gescandeerd. De band was echter onvermurwbaar, en het ongenoegen groot. Er waren zelfs enkelingen die het noodzakelijk achtten volle bekers bier op de bandleden af te vuren. Frontman Jonne Järvelä viel bovendien erg op door zijn arrogante manier van doen, zowel op het podium als ernaast: hij was de enige artiest die in de ontmoetingsruimte een persoonlijke bodyguard bij zich had om fans op afstand te houden (of was het om ervoor te zorgen dat hij niet zou omvallen?). Hopelijk hebben we hier niet te maken met een prachtige band die over zijn hoogtepunt heen is…

Score: 5/10 – grote teleurstelling door setlist en attitude

Finntroll: het publiek had onbetwistbaar zin in het feestje waar ze op zaten te wachten, en dit barstte helemaal los dankzij een ijzersterk Finntroll! Ik ben een Finntroll-fan van het eerste uur, maar ik moet toegeven dat de laatste optredens die ik van hen gezien had een kleine ontgoocheling waren omdat de band op automatische piloot leek te spelen. Hier was vandaag echter niets van te merken, ze stonden er helemaal! Alle meebrullers passeerden de revue, en er werd zelfs een nieuw nummer gespeeld dat ons zeker warm heeft gemaakt voor het aankomende album. Opzwepende deuntjes, talrijke moshpits (en veel geduw en getrek op de eerste rijen…), een mooie setlist, een band die er duidelijk zin in had; kortom het ideale recept voor een geslaagd spektakel. Tijdens afsluiter Jaktens Tid kwamen ook Masha Scream en Jonne (die trouwens ook op de cd zijn bijdrage levert aan dit nummer) het podium op om hun bijdrage te leveren, wat een zeer leuk resultaat gaf! (en zo scoorde Jonne toch nog een pluspuntje vanavond)

Ook voor de trollen zelf extra punten omdat ze de hele dag zelf hun merchandise-stand bemanden: niets zo leuk als een nieuwe hoodie gaan kopen en er een bijpassende vriendelijke glimlach van Virta bij krijgen!

Score: 9/10 – onverwacht amusant, aftellen naar het nieuwe album!

Wintersun: de releasedatum van hun nieuwe album Time I was pas twee dagen geleden, en iedereen was dan ook vol verwachting om de headliner van deze Heidenfest-editie aan het werk te zien. In eerste instantie vond ik Wintersun als headliner een beetje een vreemde keuze, omdat dit pas hun tweede album was en ze boven een rij gevestigde waarden mochten spelen. Maar het ging natuurlijk om twee machtige platen: Wintersun (2004) had zijn succes al bewezen, en Time I werd al massaal beluisterd op de website van de band. Zeer benieuwd dus of de Finnen het als hoofdact zouden kunnen waarmaken.

In tegenstelling tot de andere bands die vandaag de revue passeerden, bracht Wintersun ons veel kippenvelmomenten en muziek die je verplicht tot het sluiten van de ogen en je te laten meeslepen door dromerige sounds. Vooral oudere nummers als Sons of Winter and Stars en persoonlijke topfavoriet Death and the Healing kregen de zaal in beweging, maar over het algemeen was het een zeer rustige performance. Of het te wijten was aan het feit dat de festivalgangers moeilijk in de speciale sfeer konden geraken of aan de laatste trein die zou vertrekken laat ik in het midden, maar jammer genoeg begon de zaal halverwege de show al leeg te stromen.

Score: 8/10 - zeker headliner-waardig, maar subjectief gezien vind ik ze op cd beter klinken dan live.

Al bij al weer een zeer geslaagde editie van Heidenfest. Tot volgend jaar!

Band: Arkona
Genre: Folk metal
Opgericht: 2002
Fan:
Algemeen: 75%
Geluid: 0%
Sfeer: 0%
Show: 75%

Reacties

afbeelding van Lord Lexy

De sfeer komt heel mooi over! Vooral Arkona had ik graag willen zien, want zoals je daar zegt, Masha is geweldig op het podium.
afbeelding van feenah

Zeer goed verslag, Karen!
afbeelding van Eresol

Leuk verslag. Ik was zelf ook zeer teleurgesteld in de setlist van Korpiklaani, alhoewel die solo van die nieuwe violist toch wel geweldig was. Voor mij was het optreden van Finntroll het hoogtepunt van de dag.
Goed verslag,ik ben zelf niet kunnen gaan naar Heidenfest dit jaar,maar blijkbaar was Korpiklaani niet zo denderend dus zoveel heb ik dan niet gemist.Wintersun daarentegen wel,maar die zie ik ooit nog wel
afbeelding van holysjit

Goed stuk, alleen bij Wintersun is 'Sons of Winter and Stars' geen oud nummer, juist een nieuwe.