Line-up:
Infinite Horizon (D)
The Claymore (D)
Gwyllion
(B)
Infinite Horizon
Een Duitse Heavy Metal/Progressive Metalband die al meteen
met krachtige songs en krachtige riffs de avond inzet. Hoewel de eerste twee
nummers niet altijd even synchroon verlopen, worden de nummers die daarop
volgen alsmaar beter. Zanger Marc Lemler weet met zijn monsterlijk charmante
uitstraling nummers als '28 Days', ‘Liar' en ‘The Reaper' prachtig te brengen, met als de best mogelijke
afsluiter ‘Dark Side of The Sun', een
muzikaal vrij sterk nummer dat al meteen goed begint met evil laughter.
Het enige echte minpunt aan hun performance was dat ze met z'n zessen waren, waardoor het soms leek alsof de drummer en keyboardspeler weggestopt waren, ookal was dat misschien helemaal niet de bedoeling.
Het loont dus ook zeker de moeite om eens een kijkje te nemen op hun myspace! Vergeet niet een paar nummers te beluisteren.
http://www.myspace.com/infinitehorizonmusic
The Claymore
DuitsePowermetalband - niet te verwarren met ‘Claymore', een Bulgaarse Deathmetalband
- met zeer getalenteerde gitaristen, zoals mag blijken uit de klanken die
voortkwamen uit het stemmen van hun prachtige instrumenten. Maar onze
verwachtingen worden niet helemaal waar gemaakt, en soms lijkt het alsof de
gitaristen naast elkaar spelen, in plaats van samen. Het is ook vrij jammerlijk
dat de zang niet boven de instrumenten kwam, hoewel men er zeker van mag zijn
dat de zanger weldegelijk kan zingen (klinkt op CD een beetje zoals Bruce
Dickinson, leadsinger van Iron Maiden).
Maar na verloop van tijd herpakt The
Claymore zich, op vlak van gitaarspel dan wel, en laten ze de lucht trillen
als was er een aanstormend onweer. Hun muziek steunt op krachtige riffs, mooie
voorbeelden daarvan zijn ‘Ancient Enemy'
en ‘Borderline'.
Met speciale complimenten aan bassgitarist Christian Köhle, die niet alleen met behulp van zijn prachtige zwarte gitaar met mooie rode lichtjes, maar ook door zijn performance er weet te staan en de aandacht naar zich weet te trekken.
Kijk ook eens op :
http://www.myspace.com/theclaymoremetal
Gwyllion
Het was in spanning afwachten of
de nieuwe zangeres Ann Van Rooy -opvolgster van Annelore Van Tomme, die vlak
na het opnemen van de nieuwe CD de groep verliet- op amper zes weken tijd de
nummers goed genoeg zou kennen, en of ze die ook waardig zou kunnen brengen.
Ann stond dus ook lichtelijks onder druk, want fans zijn nu eenmaal
onvoorspelbaar. De release van ‘The Edge
of All I Know' zou dus de vuurdoop zijn.
Het optreden begint met de meest legendarische woorden ooit: "Waar is de zangeres?!?"
Blijkt achteraf dat die zich nog aan het omkleden was, en dat het dus niet te wijten was aan een paniekaanval of zoiets dergelijks.
Men begint met de intro van de nieuwe CD: ‘In Silence Enclosed', waarbij dus ook niet gezongen wordt. Daarop volgt ‘Entwined'. Ann begint te zingen, het publiek lijkt even na te denken of ze het wel goed vinden, maar al na een paar minuten is iedereen dolenthousiast.
Want als er nu één ding is dat je niet kan ontkennen, dan is het wel dat Ann Van Rooy kan zingen. Haar stembereik kan zowel hoog, laag, tussenin, en klanken met een lichte opera-like ondertoon aan, en dat is bij het publiek niet onopgemerkt gebleven.
Tijdens de eerste nummers loopt het nog een heel klein beetje stijfjes, maar hoe langer hoe meer krijgt Ann zichtbaar meer zelfvertrouwen op het podium en staat ze daar, met momenten zelfs met een echte Tarja Turunen-flair!
Gwyllion brengt de gehele nieuwe CD, en daarbij horen niet alleen complimentjes voor de nieuwe zangeres: zo zijn ook de muzikanten perfect op elkaar ingespeeld. Bovendien wordt er op voorhand genoeg tijd gespendeerd aan het stemmen en het correct instellen van de geluidsverhoudingen en dat werpt zijn vruchten af.
Mooi detail: Ann draagt het nummer ‘Roots of Reality' op aan Annelore, en dat lijkt ook hun publiek vermakelijk te vinden.
Gwyllion speelt nog drie bisnummers: ‘Trinity', ‘Once' en ‘Lost'. En hoewel er daarna niks meer komt, blijft toch iedereen nog een tijdje verwachtingsvol staan wachten op meer.
Als Ann buitenkomt, wordt ze langs alle kanten aangesproken door fans die niks anders dan lof spreken. "Hannelore kon zingen, jah, maar wat Ann doet is niet te omschrijven!" aldus een heel enthousiaste fan. En ook Wouter's oude drumsteacher was enorm enthousiast.
Kortom: Gwyllion heeft geen betere opvolgster kunnen vinden dan Ann Van Rooy (remember the name), en daar is iedereen ongelofelijk blij om.
Gwyllion is een band met topklasse, ga dus zeker eens kijken op hun myspace!
http://www.myspace.com/gwyllionmetal
Met dank aan Els (PrinsesPrikkeldraad)!
- login of registreer om te reageren
-


Was there, seen it, heard it, felt it <3
Ininite Horizon vond ik nog zeer nice! Vrij stevig en een mooie stem erbij!
Spijtig van het weinige volk nog op het begin, anders zou het wel eens zeer sfeervol kunnen geweest zijn.
The Claymore was zeker ook niet slecht!
Zoals al gezegd was de showbeest de bassist, en dat was zeer aangenaam om te zien^^
De zanger vond ik minder geslaagd..de stem ligt mij niet echt. Maar toch een mooi geheel^^
Over Gwyllion valt geen slecht woord te zeggen.
Alles was piek fijn in orde als je het mij vraagt!
Idd, het begin was minder, maar hoe zou je zelf zijn als je voor de 1ste keer moet zingen ^^
Eens de stembanden opgewarmd werden en Ann zich thuis voelde op het podium was er geen stoppen meer aan <3
Op het liedje Angelheart liet ze haar almachtige stem hoge toppen scheren...respect is at its place for sure!
Ze zullen het als groep nog ver schoppen, zeer aangemaam voor te kijken, luisteren EN zelfs voelen!!
Met dit album én zangeres zal Gwyllion het ver schoppen! Ann heeft zich op de releaseparty bewezen dat ze het waard is om tot nieuwe zangeres van Gwyllion te worden gedoopt.
Mooi dat ze Roots Of Reality opgedragen hebben aan Annelore.
Geweldige groep!!!