Graspop Metal Meeting 2012: Verslag dag 1

Donderdagavond:

Lord Lexy

Na maanden aftellen was het weer zo ver, Graspop Metal Meeting stond voor de deur! Het festival was dit jaar wat natter dan tijdens de voorgaande edities, maar de echte metalman weet dan dat dondergod Thor zijn goedkeuring over het feest uitspreekt.

GMM 2012 startte al op donderdag met drie bands van eigen bodem: The Difference moest ik missen, maar van Hell City en zeker van Lemuria heb ik genoten. De eerste band bracht overtuigend zijn lekker riffende heavy metal met een wulpse zangeres, waardoor zowel oog als oor verwend werden. Een probleempje met de gitaar halverwege de set werd netjes opgevangen door een bas- en drumjam, en verder liet de band dit euvel niet aan het hart komen.

Lemuria was een van dé namen op de affiche voor mij, want het is feest als deze Antwerpenaren spelen. En zo ook op Graspop. De band won met gemak het publiek voor zich dankzij een erg smakelijke mix van melodie, symfonie en een vleugje black/folk. Ook geslaagd was de bijdrage van de gastzanger, en een goed gekozen setlist maakte het festijn compleet. Dit is een band die het zowel in zalen als op Graspop goed doet, en de titel van Graspop 2012 Band duidelijk verdient heeft. Volgend jaar nogmaals op de affiche?

Vrijdag:

Ensiferum:

Lord Lexy

Mijn vrijdag begon met Ensiferum: lekkere Finse viking metal, dat gaat er altijd in. Dit was de derde keer dat ik de Finnen aan het werk zag, en net als anders werd het een fijn optreden. Een gloednieuwe song (Burning Leaves) werd geserveerd aan de fans en goed onthaald.

Smetsar

Dit Finse folkmetalgezelschap was mijn eerste band op Graspop dit jaar en ze waren onmiddellijk al een schot in de roos. Ze begonnen onmiddellijk heel sterk met het schitterende up-tempo Twilight Tavern.  Juist daarom dat de keuze om La La Hei als tweede nummer plaatsen slecht was. Maar niet getreurd, het was een heel sterke set en ze kregen het publiek heel goed mee. Vooral afsluiter Iron was fantastisch met het interactieve ‘ta-tarada ta-tarada’. Voor mij was het de derde keer dat ik Ensiferum aan het werk zag, inclusief hun vorige passage op Graspop in 2006, en het was zonder twijfel de beste keer!

Slash:

Smetsar

Ik kan hier kort over zijn. Deze gitaargod heeft het er veel beter van af gebracht dan Axl Rose en zijn coverband. Het was een sterk optreden waarbij eigen nummers werden afgewisseld door de alom gekende Guns ’N Roses klassiekers, al dien ik toch te zeggen dat ik deze laatste een stuk beter vind dan zijn eigen werk.

Sabaton:

Smetsar

Zoals gewoonlijk kon Sabaton weer op het nodige enthousiasme rekenen van de Belgische fans, een enthousiasme waar de Belgische fans ook op konden rekenen van Sabaton. Onder begeleiding van wat vuur en special effects bracht de band een ijzersterke set. Het enige nadeel was het barslechte geluid.

Lord Lexy

Op dan naar Sabaton! Mijn Saba-teller staat sinds dit optreden op negen, en hoewel de show niet slecht was heb ik de band al beter weten spelen. Het is moeilijk om te duiden waar dat aan lag, maar het zou de voorspelbaarheid kunnen zijn, zowel in actjes ("Hello Graspop! We are Sabaton, and this is Ghost Division!") als in de setlist. Slechts twee nieuwe songs passeerden de revue, en verder werden de oude bekenden gespeeld. Sabaton heeft een deftige back catalogue, dus was het jammer dat ze niet wat verandering in de set brachten. Bovendien ging het meegebrachte vuurwerk verloren op klaarlichte dag... Maar dat hield me niet tegen om mee te brullen en te zingen, en te zien hoe de nieuwe bandleden zonder meer werden aanvaard door het Panzer Battalion. Al hoop ik dat het optreden in de AB een betere indruk nalaat.

Amon Amarth, Slayer & Ozzy and Friends:

Lord Lexy

Na Sabaton was het tijd voor de Zweden van Amon Amarth: de tweede keer dat ik ze zag, en even goed als de vorige keer. In een decor dat leek te branden en voor de backdrop met het prachtige artwork van Surtur Rising, gaven de Vikingen het beste van zichzelf. Oude, nieuwe en nieuwste songs passeerden revue, met als persoonlijke hoogtepunten Twilight of the Thundergod en Cry of the Black Birds. De performance zat snor, het visuele was dik in orde en over de setlist kon ik ook niet klagen. Ik kan niet wachten tot Wacken!

En dan was het tijd voor *adem even diep in* Slayeeeuuurrr! Vorige keer miste ik de helft van het optreden, maar dat was ditmaal anders. Ik miste enkel de eerste nummers, maar vanaf War Ensemble was ik er volledig klaar voor! Een dik uur met een stevige setlist, meer moest dat voor mij niet zijn. Het zonnetje mocht dan nog schijnen, de grote en dreigende adelaar op de backdrop zag er indrukwekkend uit en voegde toe aan de show. Zoals ik al eerder kon lezen, bleek Slayer nogal statisch te zijn op het podium, maar ik heb Genoten (jawel, met "G") van dit optreden. Topper!

Afsluiter van de dag waren Ozzy en zijn kameraden. Ozzy's solowerk is mij geheel onbekend en ik had dan ook liever Black Sabbath aan het werk gezien, al dacht het lot daar anders over. Het surrogaat bleek echter ook genietbaar, zij het niet zonder wrange nasmaak. Hoewel alles muzikaal in orde was, werd Ozzy naar huis gespeeld door de Friends. Hoeveel ouder lijkt die man dan dat hij in werkelijkheid is? Ik kreeg het bijna benauwd van zijn moeizame gewaggel over het podium en zijn loop-weg-en-keer-terug-naar-microfoonstand beweging, die hij maar bleef herhalen. En de lange onderbrekingen tussen songs en het herhaalde "I can't hear you" (of is hij echt doof?) had ik na twee keer wel gehad. Maar goed, muzikaal zat het wel goed. Zeker het eerste stuk solomateriaal viel wel in de smaak, al bleef de Black Sabbath-set wel het hoogtepunt. Daar is het alleen jammer dat er op N.I.B. na alleen maar Paranoid-materiaal werd gebruikt (geen Children of the Grave, Black Sabbath of Hole in the Sky?). Het tweede stuk solomateriaal wist ik minder goed te pruimen, zeker het melig aandoende Momma, I'm Coming Home. Al bij al was dit een deftig optreden, maar het had beter gekund. Oh, en voor ik het vergeet: Ozzy's onverstaanbare Engels was om van te snoepen: "Hao oa you doon'" (of iets van die aard).

Voor de laatste GMM/Graspop Metal Meeting 2013 geruchten kan je terecht op het Graspop Metal Meeting forum van Ashladan.