GMM 2010: Het verslag, deel 3

Atreyu
Over Atreyu kan ik kort zijn, wat een zwakke hap was dat. Screamo kan heel leuk zijn, maar niet op een zondagmorgen in de volle zon. De show werd gevolgd door een zeer klein en vooral tam publiek. Puur metaldome materiaal. Between The Burried And Me had beter mainstage kunnen staan, want de metaldome stond ramvol. Als laatste toevlucht probeerde Atreyu de Bon Jovi cover You Give Love A Bad Name te spelen. Helaas was het nummer bijna onherkenbaar en klonk het als een misbaksel. Het publiek was het duidelijk met mij eens want een enthousiaste reactie op dat nummer kreeg de band niet.

Evergrey
De winnaar van de prijs “band met het slechtste geluid” gaat naar Evergrey. In 2006 waren ze nog één van de beste van het festival. Na heel wat bandleden en materiaal wisselingen later is er nog maar weinig van over. Oude nummers blijven nog steeds sterk maar de kwaliteit van het geluid trok op niks. Vooral de keyboards van de band stonden veel te hard. Zo hard dat het soms de rest van het geluid weg drong en dat je nog maar één instrument kon horen. Tegenvaller van de dag want Evergrey heeft zo een goede albums gemaakt en heeft al zulke goede shows weggegeven.

Katatonia
Katatonia was een band waar ik echt naar uit keek. Voor Graspop was het misschien een wat slappe bedoeling, maar de dromerige muziek wist het kleine publiek in een soort trance te brengen. Het geluid was wederom niet om over naar huis te schrijven, maar voor een festival show was het zeker geen ramp. Ze mogen gerust nog eens terugkomen. De setlist bestond uit zowel oude als nieuwe nummers maar de nadruk lag vooral op het meest recente werk. Hoogtepunt van de show was de intieme lichtshow die men bijna de hele zomer deed doen vergeten.

Exodus
Na een sterke show van vorig jaar mochten de thrashers van Exodus weer terugkomen om deze keer op mainstage te spelen, en daar stonden ze niet eens zo heel verkeerd. Het publiek deed ondanks de aanhoudende hitte goed mee. In de setlist zaten een hoop nieuwe nummers van het nieuwe The Human Condition album. De frontman was zoals altijd een onderwerp van gesprek, somige vinden hem beter dan de vorige en somige vinden hem slechter. Wat mij betreft is die net zo goed als de vorige. Vergeleken met de show in 2009 werd het publiek er iets minder bij betrokken.

Alestorm
De meeste folk bands waren in de metaldome gezet dit jaar. In deze veel te kleine tent kon er slechts een klein deel van het publiek naar binnen. Alestorm was een uitzondering want zij mochten in marquee 1 spelen. En u raad het al, wederom veel te druk. De tent was overvol en zeer benauwt. Het geluid van Alestrom liet ook te wensen over waardoor ik na een paar nummers de hoop al had opgegeven.

 (Zie volgend Alestorm verslag voor het interview)

Bloodbath
De zesde show van de allstar deathmetalband Bloodbath was geen hele speciale. Het geluid was weer niet goed gemixt (marquee 1 had er al de hele dag last van) en zanger Mikael Åkerfeldt was veel te veel aan het praten. Het complete publiek schreeuwde al na twee minuten show om het nummer Eaten, maar de band vond dat juist dat nummer tot het laatst bewaard moest worden waardoor er een ongemakkelijke situatie ontstond. Ieder nummer dat gespeeld werd en dat niet Eaten was werd even gezien als een teleurstelling. Toen Eaten uiteindelijk kwam ging het dak er af en werd er behoorlijk hard mee gezongen.

Hatebreed
Hatebreed weet precies hoe je live moet spelen, ik kan me zo geen show of reactie herinneren die negatief was. Ook deze show was weer zeer goed. Voor het eerst heb ik ook de minder valide mensen uit hun rolstoel zien klimmen om te beuken en in elkaars armen te vliegen. En dat zegt eigenlijk alles over de show, het was één groot lomp feest met als climax Destroy Everything en I Will Be Heard. Hatebreed is ook één van de weinige bands die een show geeft die moed in je schoenen schuift. Na het zien van zo een show denk je de hele wereld aan te kunnen.

Amon Amarth
Mijn favoriete show van 2007 was van Amon Amarth. In 2010 waren ze iets minder op dreef en was het geluid iets minder goed, maar nog steeds werden de meeste andere bands figuurlijk naar huis gespeeld. Helaas viel het stroom tegen het einde van de show uit waardoor een echte climax gespaard bleef. Na wat knutselwerk kwam het stroom wel weer terug, maar de vaart en het publiek waren ze toen al deels kwijt. Mensen die wel zeer enthousiast bleven was de groep dronkaards achter in de tent. Mooi dat er nog steeds mensen zijn die niet weten dat zon en alcohol niet goed samen gaan als beide in grote getalen komen.

KISS
De grote headliner van het festival. Niet iedereen zat even hard te wachten op KISS en de meeste mensen waren het er ook over eens dat KISS al lang niet meer zo goed is als vroeger. Zonde is het dat KISS al 35 jaar dezelfde show geeft met als resultaat bijna geen verrassingen in de set en een show die bijna hetzelfde was als in 2008. De KISS gekte was trouwens een stuk kleiner dan de vorige keer, het aantal geschminkte koppen was gehalveerd en de mogelijkheid om een live cd te kopen was er niet meer. Het hoogtepunt was de afsluitende vuurwerkshow die bijna tien minuten duurde.

-Wim

Alestorm:
Eindelijk was dan het moment aangebroken dat ik deze Schotse piraten eens aan het werk kon zien. Eerlijk gezegd vreesde ik een beetje voor hun live-prestaties want eerder had ik al een bootleg van op Ibiza en enkele Youtube beelden gezien en alles was ladderzat en met een hoop fouten gebracht. Gelukkig was dit hier niet het geval! Helemaal loepzuiver was het niet, maar het leek alsof ze hun zuipen wilden bewaren voor achterna en ik durf wedden dat dit met Korpiklaani en Finntroll voor een goed feestje gezorgd zal hebben. Over feestjes gesproken, Alestorm wist ook wel een feestje te creëren in de tent, ondanks de hitte. Op piratenwijze werd er "jarw" geroepen en werden de vuisten de lucht in gehesen. En trots werd er meegebruld met knallers als Nancy The Tavern Wench en Captain Morgan's Revenge. De meesten onder ons voelden de nooit gestoveren piratendroom uit hun kindertijd opnieuw opkomen en lieten de captain nogmaals in hen los bij Wolves Of The Sea.

Lees ook het interview met Alestorm!

Finntroll:
Aangezien ik Korpiklaani heb moeten missen door te laat aanwezig te zijn om nog een plaatsje in de Metal Dome te kunnen bemachtigen, had ik mijn voorzorgen genomen en op tijd gearriveerd bij Finntroll. Voor een band als Finntroll is het wel handig als je een strategisch plaatsje bij de toog in neemt, dus dat deed ik ook. Anyhow, Finntroll was voor mij de band die ik op zondag zeker gezien moest hebben. En het was het optreden waar het meest leuke dingen in zijn gebeurd voor mij. Zo was er een dappere man die op zo'n stelt is gekropen, een groepje die een kampvuurtje heeft aangestoken om er dansjes rond te maken en natuurlijk het gebruikelijke marginaal danswerk. En dan hebben we nog het optreden zelf. De band was blijkbaar voorzien van een kut-drumstel dat voortdurend uit elkaar viel, waardoor het soms toch niet allemaal goed zat. Er moest zelfs eens een nummer onderbroken worden. En wat ik had gehoopt bij het feit dat Korpiklaani daar nog steeds aanwezig was, is gebeurd. Niemand minder dan Jonne Jarvela, die op Jaktens Tid voor guestvocals gezorgd heeft, mocht bij het titelnummer van dat album komen meezingen. Een heel aangename verrassing voor miij! En zoals te verwachten was riep het publiek "tieten" toen zanger Verth het woord "Jaktens" riep.
Ja, ondanks de slechte verdeling van het geluid is dit toch een van mijn hoogtepunten van Graspop geworden.

-Smetsar

Je kan je eigen verslag op ons eigen Graspop Metal Meeting forum achterlaten!