Voor velen waarschijnlijk onbekend. Voor sommigen een vaag begrip maar toch timmeren de heren van Picture of the Moon al sinds 2001 aan de weg van Prog Rock en Metal.
Daarnaast stonden ze in 2006 nog semifinales van Metal Battle. Picture of the Moon is onstaan uit leerlingen van Universiteit van Twente. En vinden hun invloeden in Treshold en Riverside.

Nu annno 2007 hebben ze een nieuwe demo uitgebracht. Getiteld 'Ageless Day' en is geproduceerd door Joost van den Broek (after forever). De EP bevat 3 nummers en is goed voor 15 minuten plezier

Maar nu wat dieper op de inhoud.
De EP begint met het nummer "Black Roses". Het nummer begint met wat middel overdrived gitaren. Deze klinken erg laag en donker. Hierover begint Michiel Borkent enige verlichting te zingen. Je hoort de brigde uitgevoerd door het  keyboard. Hierbij kun je goed zien dat ze naar Treshold en Riverside maar ook naar doom hebben gekeken. Want bij Treshold ligt de combinatie van keyboard en compositie ook erg hoog richting keyboard. Daarnaast is net als Treshold dat ze de contrast van rust en ruig er goed in hebben zitten. Eveneens als bij Riverside zijn de gitaarsolo´s goed en erg prachtig uitgewerkt.

Nummer 2 is "No break Space". Ook hier weer een redelijk zwaar intro. Het zijn de gitaren die de zang goed begeleiden en het contrast van Michielse prachtige stem en het gitaar werk van Frans Klaver & Sjoerd Kolk. Ook vind de rare ''grunt'' erg goed klinken in deze compositie. En dit nummer wordt ook weer goed gedreven door het keyboard.
Op dit nummer hoor je gewoon dat de vergelijking van prog metal is gelijk ´´The Thinking Man's Metal´´. Je hoort dat goed nagedacht is door deze mannen en dat ze niet een klakloos plaatje produceren. Het nummer is extreem goed op gebouwd en is niet in een luisterbeurt te bevatten. Hierbij hoor je invloeden van Dream Theater en naar mijn mening ook van Evergrey en een knipoog naar Opeth.

De titelsong Ageless Day. Begint net als de voorgaande nummers met een laag ritme en een zooi powerchords. Die toch wel erg goed klinken, Daarna komt er een soort door luidspreker versterkte stem die verder in het nummer vaker langs komt. Het gehele nummer zit vol met verassende tempo wisselingen zoals dat hoort bij progresieve muziek. Daarnaast zijn het de niet erg uitgebreide riffjes die het hele nummer leiden tot het afgelopen is. Een enkel riffje in dit nummer kon mij na het nummer wel gestolen worden. Iets te vaak gebruikt maar niet slecht in elkaar gezet. Daarnaast komt er een super tempowisseling. De lage ''grunt'' word vervangen door een keyboard solo die daarna weer kan worden gewisseld met een vette gitaarsolo. Opzicht is het een goed nummertje,alleen jammer van de herhalingen.