Interview met Sacrifice

Na de geweldige comeback plaat The Ones I Condemn vonden we het nodig om ook gelijk meer een interview te regelen met de Canadese thrashmetal legende Sacrifice. Ashladan sprak met zanger en gitarist Rob Urbinati over het laatste album en de comeback.

Om te beginnen, kun je iets over Sacrifice vertellen?
Sacrifice begon toen we nog allemaal kinderen waren in de vroege jaren tachtig. We brachten vier albums uit en gingen uit elkaar in 1993. Voor als je ons nog nooit gehoord hebt, we zitten aan de wat meer extreme kant van thrashmetal.

Na een stilte van zestien jaar zijn jullie weer terug, hoe bevalt het?
Het voelt net of de tijd heeft stilgestaan. Het is net of de zestien jaar in een paar dagen voorbij waren. De meeste mensen bleven ons herkennen van Sacrifice in de tussentijd, wat we ook deden. Maar het is weer geweldig om op te kunnen treden en muziek te schrijven. We hadden het echt gemist.

De afgelopen jaren zijn er legioenen thrashbands geweest die hun comeback maakten. Had dit iets te maken met jullie comeback?
Nee daar zat geen enkel verband tussen. Ik denk dat de enige reden waarom al die bands weer terug komen is omdat de fans er naar blijven vragen. Als geen fan er om vroeg dan denk ik niet dat de bands terug zouden komen. Wij vinden het zo prima we vinden het leuk om terug te worden gevraagd.

Ik benoemde The Ones I Condemn als één van de beste thrash albums van 2009. Hoe is het mogelijk dat een band dat nog voor elkaar krijgt na al die jaren?
Ik denk dat het er door kwam dat we vanuit het perspectief van de fan keken. Als fan wil ik niet dat een band waarvan ik hou terug komt met een geluid dat totaal anders is als vroeger. Daarbij ben ik het ook beu om al die slechte thrash van tegenwoordig te moeten horen. We begonnen te schrijven met een bepaalde richtig, prioriteit was om een snel, zwaar en goed geschreven album te maken. Geen melodisch en pop geïnspireerd album zoals we ook ooit hebben gedaan.



In de Earshot Loud lijst (een grote hitlijst in Canada) en in vele andere hitlijsten daar staan jullie momenteel op de eerste plaats. En daarmee verslaan jullie onder andere de nieuwe albums van Slayer en Megadeth. Hoe kan zo iets gebeuren?
Canada heeft ons altijd heel goed gesteund. Ik denk dat fans hier iets trotser zijn op hun eigen bands dan op andere plekken in de wereld. Mensen zijn altijd heel erg trots geweest op bands zoals Razor hier. We waren deze keer gefocust op het maken van een solide album dat geen zwakke punten had. Geen album met een handvol goede nummers en de rest vulmateriaal. Liever 40 minuten goede muziek dan 60 minuten vulling.

War On Music records gaat de eerste drie albums van Sacrifice opnieuw uitbrengen en gaat ook nog werken aan een speciale vinyl uitgave van jullie nieuwste album. Jullie zijn echt aan de slag om een grote comeback te maken ofniet?
We zien dit niet als het maken van een grote comeback. We vinden het gewoon leuk om dit allemaal samen te doen. Het voelt weer als toen we voor het eerst samen aan het spelen waren als kinderen.

Waarom komt het album in Europa pas zes maanden later uit als in de rest van de wereld?
We wilden graag bij een klein label blijven zodat de band niet al onze tijd ging opeisen. Maar de vraag naar The Ones I Condemn is veel groter dan waar we op hadden gerekend. Cyclone Empire en Marquee Records werken aan een deal voor Europa, en we zijn blij dat onze fans in Europa nu beter aan het album kunnen komen.

Is er nog een kans aanwezig dat jullie Europa weer eens zullen bezoeken?
Geloof het of niet, maar wij hebben nog nooit gespeeld in Europa. Ook al zullen we geen tour meer gaan doen, we zijn aan het plannen om een paar shows in Europa te gaan doen aankomende zomer.

Is er nog iets dat jullie tegen jullie fans hier willen zeggen?
Bedankt voor jullie steun door de jaren heen aan Sacrifice, en ook bedankt aan de nieuwe fans die door de nieuwe plaat ons voor het eerst hoorden. Hopelijk zullen we sommige van jullie zien komende zomer!