Interview met Olaf en Libor van Symphonity

Een tijdje terug kon je op Ashladan de review van Voice From The Silence van de band Symphonity lezen. Dit album zou wel eens één van de beste albums van 2008 in het power metal genre kunnen worden. Ashladan sprak met zanger Olaf Hayer en gitaris Libor Křivák over het nieuwe album en de verhalen erachter.

Zijn jullie blij met het eindresultaat van Voice From The Silence?

Olaf: Ja, absoluut. Ik hou erg van de nummers omdat ze zo melodieus zijn. Ook het resultaat van het opnemen is erg goed. Sascha Paeth Heeft goed werk geleverd met het mixen van het album. Weet je, tegenwoordig heb je niet zo veel geld meer voor een goede productie, daardoor ben je genoodzaakt delen in je thuis studio te doen. Daarom ben ik echt gelukkig met het eindresultaat.

Op jullie website zie ik enkel positieve reacties, hebben jullie echt geen slechte reacties gehad?

Olaf: De meeste recensies die ik heb gelezen waren grotendeels positief, maar de meeste vertelde mij ook dat we niet vernieuwend waren en dat we klinken als andere bands. Wel, we zijn misschien niet vernieuwend, maar we hebben wel onze eigen stijl, zelfs al deden we niks nieuws.

Hoe zijn jullie terecht gekomen bij jullie nieuwe zanger Olaf Hayer?

Libor: We konden hem al van zijn werk bij Luca Turilli en Dionysus. En omdat onze oude zanger de band verliet hadden we Olaf gevraagd om onze nieuwe cd in te zingen. Later toen de cd klaar was, en Dionysus uit elkaar ging, werd hij een volwaardig lid van Symphonity.

Wat is het verhaal achter The Silence trilogie?

Libor: Het eerste en het derde deel zijn eigenlijk een intro en een outro rondom het nummer In Silence Forsaken. Deze epische compositie duurt ongeveer tien minuten, daarom hebben we hem opgesplitst in een soort van trilogie. Dat nummer heeft een typisch "gevoel" in bijvoorbeeld de teksten. De betekenis ervan is dat stilte (silence) ons meestal kan helpen om een bepaalde situatie te herkennen waar we in zitten, zodat we de juiste beslissingen kunnen maken, onszelf kunnen vinden, etc. Het woord "Silence" komt ook voor in de naam van het album, maar dat is meer een woordspeling. Je zou namelijk kunnen interpreteren dat je een hele lange tijd niks van ons hebt kunnen horen.

Van welke bands of muzikale stijl halen jullie de meeste invloeden vandaan?

Olaf: Dat verschilt nogal per bandlid, maar waar ik mezelf het meeste door laat inspireren zijn bands als Halloween, Judas Priest, AC/DC, Gamma Ray, Manowar en dat soort muziek.

Hoe ziet de metal scene er in Tsjechië uit?

Libor: Over het algemeen zijn buitenlandse heavy/power metal bands als Nightwish en Avantasia erg populair in Tsjechië, zeker de laatste tijd. De lokale scene is totaal anders. De meeste populaire bands uit Tsjechië spelen iets als "bier" rock en metal, sommige van hun mogen zelfs in arena's spelen en verkopen veel cd's. De power metal scene daarentegen is nogal klein, de meeste bands zingen in het Tsjechisch, zo hebben ze niet veel kansen buiten de landsgrenzen, ook de kwaliteit van deze bands is vaak niet zo heel goed. In het verleden was er een populaire band genaamd Kreyson, zij hadden ook veel succes in het buitenland, hun albums werden zelfs uitgebracht in Japan. Ze zijn de laatste tijd trouwens aan het werken aan een comeback, de we zullen ze in de gaten houden. Andere bands in dit genre zitten bij een erg klein platen label, of hebben er zelfs helemaal geen. Tsjechië staat meer bekend om de vele dozijnen black en death metal bandjes, misschien herken je wel namen als Krabathor en Master's Hammer, maar ik geef niet zo veel om die tak van de metal.

Vanwaar een cover van het Duitstalige nummer Irgendwie, Irgendwo, Irgendwann?

Libor: Ik hou erg veel van metal covers van pop liederen, en als ik het goed herinner hebben we het er als band ooit over gehad ergens in een café en zij vonden het ook een goed idee. In dit nummer kun je ook de zanger Herbie Langhans (Seventh Avenue) horen. Later kwam Limb met het idee om de cover als hidden track op het album te zetten, wij zagen wel iets in dat idee. Het heeft iets speciaals en het is een leuke verassing voor de fans zo op het einde van het album.

Wat is de grootste wens van de band voor in de toekomst? Headliner zijn op Wacken, een miljoen platen verkopen of concerten spelen op de maan?

Olaf: Hm, optreden op de maan lijkt me nog een beetje saai, er wonen nog niet genoeg mensen. We hopen dat we de kans krijgen om te mogen gaan toeren en mogen spelen op sommige festivals volgend jaar.

Review van Voice From The Silence