Interview met Grieving Age

Een tijdje terug stond er hier op Ashladan een review van het laatste album van de Saoedi-Arabische band Grieving Age. Omdat wij erg nieuwsgierig waren naar metalbands van buiten de westerse wereld hebben we besloten om deze band te interviewen. Na wat geregel spreken wij een erg enthousiaste Ahmed (zanger bij Grieving Age) die ons graag wat meer wilde vertellen over zijn band en zijn land.

Om met een standaard vraag te beginnen, wat kun je vertellen over Grieving Age en zijn muziek?
Nou we zijn opgericht in 2003 in Saoedi-Arabië met als doel om het echte geluid van doom te vinden. Dan heb ik het over de de oude doom uit begin jaren 90. We zijn altijd grote fans geweest van My Dying Bride, Anathema en Mourning Beloveth en wilde altijd al deel uitmaken van de scene. Hopelijk zullen we ooit in hetzelfde lijstje behoren.

Jullie laatste album, In Aloof Lantern, Thy Bequeathed a Wailer Quietus… klinkt ook als een West-Europese doom album.
Dat klopt! Zoals ik net al zei, My Dying Bride, Anathema en Mourning Beloveth speelden een grote rol in onze ontwikkeling. Het maken van zulke muziek is ons doel.

Het album was geproduceerd door de bijna legendarische Dan Swanö, hoe kregen jullie dat voor elkaar?
Dan Swanö is een geweldige muzikant, zoals jij zei, hij is een ware legende. We namen contact op met hem en stelde hem voor om het album te mixen en masteren. Hij vond dat we een mooi geluid hadden en wilde ons graag helpen bij onze droom. Dan Swanö is een er aardige man en makkelijk in de omgang.

Het artwork was gemaakt door Aaron Stainthorpe (My Dying Bride), hoe kregen jullie dat voor elkaar? Is hij gewoon in te huren?
Met Aaron liep het allemaal iets anders, ik vond altijd de muziek en covers van My Dying Bride geweldig, daarnaarst is de art op zijn eigen website ook erg mooi. Dus ik nam contact met hem op om iets te tekenen dat bij ons album paste, en hij maakte iets heel moois en origineels voor ons. Maarja we praten nu over Aaron, een van de legendes in de doom wereld.

Maar wat is het dat Aaron precies tekende op de cover van In Aloof Lantern..? We kunnen een soort van pilaar zien waar rook uit komt, maar zo een beeld is nieuw voor me.
Het is een soort lantaarn. Maar datgene wat ik het mooiste vond is het vierkante doosje. Daar zit namelijk een vrouw in samen met wat enge speeltjes. Als je in het boekje kijkt dan zul je het een stuk beter kunnen zien. Het beeld het concept van het album zeer mooi uit maar niet op een te directe manier eerder op een gemene en psychische manier.

Over de teksten op het album, hoe zijn deze geschreven? Veel mensen hier kunnen ze niet goed lezen omdat ze geschreven zijn in een soort oud Engels? Of is het meer een vrije vertaling van een Arabische tekst?
Daar geef ik je gelijk in, ik heb een oude vorm van het Engels gebruikt om mee te schrijven. Ik vind het een mooie taal en het idee om juist die taal te gebruiken staat mij ook wel aan. Ik kan me voorstellen dat er veel mensen zijn die het niet goed kunnen lezen, maar om eerlijk te zijn is dat een deel van de mystiek die we probeerde te creëren. Maar tegelijkertijd moet het voor iedereen mogelijk zijn om de teksten te begrijpen als je gewoon meeleest met de muziek. Je zult dan de boodschap van de brutaliteit en ziekte die in het album verborgen ligt snappen.

Misschien een gemene vraag maar waarom proberen jullie de Europese doom stijl te “kopiëren”? Begrijp me niet verkeerd, de muziek is goed maar ik denk dat het interessanter word als er invloeden uit jullie omgeving op zouden komen. Denk bijvoorbeeld aan een Arabische taal, er zijn een hoop mensen die houden van zulke nieuwe stromingen.
Dat zal op een tweede album ook zeker gebeuren. De orientale invloeden zullen dan naar voren komen, maar de Arabische taal zal uitblijven. Omdat het moeilijk is om in die taal te zingen, zeker het grunten in het Arabisch valt niet mee. En we willen graag mensen bereiken in hun eigen taal zodat ze kunnen begrijpen wat wij zeggen.
Overhet kopieren van Europese doom, we wilden gewoon laten zien dat we mensen mee kunnen nemen naar oude doom. Het tweede album zou anders worden want dan gaan we meerdere elementen gebruiken om een zwaarder en enger geluid te maken.



Hoe ziet de lokale metal scene er uit in Saoedi-Arabië? Zijn er meerdere bands zoals Grieving Age of zijn jullie de uniek?
We kunnen niet zeggen dat we uniek zijn! We zeggen niets over onszelf, dat mogen andere mensen doen en ik heb geen idee wat andere mensen vinden van ons. Wat ik wel weet is dat we niet echt populair zijn hier in de omgeving. Mensen hier houden van de wat snellere en minder zware muziek muziek. Vandaag de dag zijn melodische death en metalcore hier nogal populair. Maar er is hier nog een andere doom band is Saoedi-Arabië, zij heten Forgotten, ze klinken geweldig maar ze zijn veel te lui!

Hoe kijken jullie naar religie? Metal heeft altijd een sterke band gehad met religie en vooral met het Christendom. Ik zie dat sommige van jullie God bedanken in het boekje, zijn er verbanden met de westerse manier van religie in muziek of zien jullie religie en muziek als twee losse delen?
Wij vinden dat iedereen is vrij om te geloven wat die wilt! Zoals jij zegt er is altijd een connectie geweest tussen beide maar wij proberen deze toch te vermeiden. Wij zijn totaal niet geïnteresseerd in het verspreiden van onze overtuigingen. Wij creëren enkel een wereld van pijn en dood.

Na het zien van films als Heavy Metal In Baghdad en Global Metal denken veel mensen dat het haast onmogelijk is om een band te beginnen in een Islamitisch land. Klopt dat of is de regering van Saoedi-Arabië meer open minded over het maken van metal?
De overheid bemoeit zich op geen enkele manier met muziek. Maar tegelijkertijd kunnen we geen concerten organiseren voor metal muziek, ze geloven dat het dan zal uitlopen in rellen. Wij houden ons hoofd koel en hebben toch wat concerten gespeeld in Saoedi-Arabië, dat was leuk en we hadden een goede tijd maar om de één of andere reden hebben we geen interesse meer om hier op te treden. We verkiezen Europa boven het Midden Oosten momenteel.

Zijn er nog planning voor de toekomst? Kunnen we jullie een keer in Europa verwachten voor een paar shows?
Yup! Er is een grote kans aanwezig dat Grieving Age volgend jaar naar Europa komt! We zijn er zelf heel blij mee want dat is onze droom.

Wat is dan de grootste droom van de band?
Om het podium te delen met My Dying Bride, Anathema, Katatonia en Mourning Belovith! Natuurlijk zouden we het leuk vinden om met welke band dan ook samen te spelen. Maar misschien si de grootste droom wel om geweldige doom platen te maken zodat we voor altijd in de geesten van de doom/death fans zullen zitten.

Is er nog iets dat je zou willen zeggen tegen de fans in Nederland en België?
Bedankt voor de interview! We stellen dit er op prijs, en hopelijk zullen we snel een keer langskomen.