Interview met Gorefest – Deathmetal special

Het is alweer het laatste deel van de deathmetal special. En zoals belooft hebben we het beste voor het laatst bewaart. Namelijk een interview met Frank Harthoorn van Gorefest. Helaas is de Zeeuwse band net na dit interview uit elkaar gegaan. Waarschijnlijk is dit dus ook één van de laatste interviews met Gorefest ooit. Ik zou zeggen: “lees en geniet” en vergeet niet de vorige delen van de special ook even te bekijken!

Wie zien jullie als de grondleggers van de Nederlandse en Belgische deathmetal scene?
Pestilence, Sempiternal Deathreign, Asphyx, Agathocles, Dreft en wellicht Necro Schizma. Dat waren zo'n beetje de bands waar de NL/BE Death Metal scene in beginsel uit bestond, en dus waar iedereen destijds behoorlijk tegenop keek. Daarnaast is er natuurlijk een hele waslijst te maken van mensen die elk op hun manier de Death Metal scene maakten tot wat het destijds was. Daarbij denk ik dan aan mensen als Wim Baelus, Stephan Gebedi, Marleen en Wannes van Thrashing Madness, Anthony vd Berg en DSFA, en de talloze mensen die concerten en festivals organiseerden in buurthuizen en jeugdsozen. En niet te vergeten al die gasten die eigenhandig hun zines in elkaar draaiden, of het mogelijk maakten dat bandjes hun muziek konden opnemen en uitbrengen.

Door welke bands zijn deze grondleggers van de lokale scene het meest beïnvloed denk je?
Death, Autopsy, Xecutioner, Nihilist, Hellhammer/Celtic Frost, Sodom, Kreator, Ripping Corpse, Possessed, Necrophagia, Mortem, Necrovore, Repulsion, Master, Siege, Napalm Death, Discharge, DRI. En Slayer natuurlijk.

Denk jij dat Gorefest wordt gezien als een groot voorbeeld bij de jongere generatie deathmetalbands?
Nee, dat denk ik niet. Sterker nog, vergelijkingen met Gorefest worden over het algemeen absoluut niet op prijs gesteld door jongere bands. Het grootste deel van de Death Metal scene kotste ons al uit toen we False uitgebrachte, en is dat blijven doen, tot op de dag van vandaag. Jongere bands ervaren het dan ook bepaald niet als complimenteus wanneer onze naam wordt genoemd in hun recensies, laat staan dat ze ons als voorbeeld zouden zien.

Is er veel verschilt met de scene nu en de scene 15/20 jaar geleden? Zo ja, wat is er veranderd?
Ik denk dat de enige wezenlijke verandering de ontwikkeling van het internet is geweest. Dat heeft een enorme impact gehad op bijna alle aspecten die een muziekscene maar kan hebben, of dat nu op promotioneel vlak ligt, het opnemen en uitwisselen van ideeën voor nummers tussen muzikanten in een band, of heel simpel het ontmoeten van gelijkgestemden
Buiten dat wordt er nog steeds Death Metal gemaakt, bands hebben nog steeds behoorlijke mogelijkheden op te treden (zeker in vergelijking met andere landen), en er is nog steeds een bepaalde groep mensen die die optredens bezoekt. Er lijken overigens tegenwoordig wel heel wat meer dames aanwezig te zijn bij concerten; een veel positievere ontwikkeling kan ik me nauwelijks indenken.

Hoe kijk jij tegenwoordig tegen de deathmetal scene aan?
Ik hoor regelmatig nieuwe bands waarvan ik denk 'zo, dat klinkt niet verkeerd!' Vervolgens ga ik naar huis en zet iets van 20 jaar geleden op. Wat Death Metal betreft leef ik behoorlijk in het verleden ben ik bang. Ik vind het tof dat er nog steeds jonge gasten zijn die Death Metal willen spelen, bands oprichten en zitten te broeden op De Perfecte Riff, maar voor mij zijn die riffs reeds lange tijd geleden geschreven.
De sociale kanten van de scene zijn altijd al wat langs me heen gegaan, en daar is weinig in veranderd door de jaren heen.

Tegenwoordig verschijnen er steeds meer genres binnen de deathmetal, zoals deathcore. Wat vind jij van dit soort genres?
Interesseert me bar weinig. Heeft verder ook nog nauwelijks iets te maken met de Death Metal die ik gaaf vind, dus ik besteed er verder ook geen aandacht aan. Niet dat ik die bands verder niets gun ofzo hoor, maar je kunt nu eenmaal niet ALLES volgen. 't Is eenvoudigweg niet voor mij.

Zijn er nieuwe/jonge deathmetalbands die het in de toekomst wel eens zouden gaan kunnen gaan maken en waarom?
De enige band die ik me momenteel in kan denken is Hail of Bullets, en dat zijn bepaald geen jonge gasten, hehehe. Veteranen die precies weten wat ze willen en hoe dat voor elkaar te krijgen. Die overtuiging, en dat inzicht in songschrijven, mis ik bij veel jongere bands. Wellicht niet helemaal eerlijk, dat zijn immers vaardigheden die je opdoet door jarenlange ervaring, maar ik merk toch bij veel jonge bands dat ze geen idee hebben waar ze nu eigenlijk mee bezig zijn. The Lucifer Principle zie ik ook nog wel interessante dingen gaan doen. Verder zijn er een hoop bands die intussen alweer een paar jaar bezig zijn, en die ik erg goed vind, maar 'het gaan maken'? Dat begrip vind ik sowieso erg twijfelachtig in Death Metal.

Eind jaren 90 werd deathmetal steeds minder populair, de afgelopen jaren neemt deze populariteit weer wat toe, wat denk je dat de reden hiervoor is?
Ik heb die golfbeweging eerlijk gezegd niet zo ervaren. De verschillen die sommige mensen denken op te merken in de populariteit van een relatief toch al erg klein genre zijn in werkelijkheid zo marginaal dat je echt half autistisch moet zijn om daar belangwekkende conclusies aan te verbinden. Sinds het 'ontstaan' van het genre is het er altijd geweest, en zal het er nog heel lang zijn. Underground, dat wel, maar daar hoort het ook.



Komt er ooit een tijd dat deathmetalbands een headliner rol krijgen op de grotere festivals zoals Graspop en Wacken?
Ik denk niet dat Death Metal daarvoor bedoeld is, en ik betwijfel ten zeerste dat een Death Metal band -laat staan een NL/BE Death Metal band - ooit een status zal bereiken als Kiss, Iron Maiden of Metallica. Daarvoor is het genre, en dan met name vocaal, gewoon te extreem. Begrijp me goed, een Arch Enemy of een Cannibal Corpse zijn uitstekend in staat een dergelijk publiek te bespelen, maar een superstatus als eerdergenoemde bands, daar komen toch echt andere factoren bij kijken. Kwaliteiten waar je in Death Metal nou juist net niet mee moet aankomen.

De laatste tijd is het behoorlijk stil in het Gorefest kamp, is er echt niets te vertellen of gebeurd er stiekem achter de schermen toch het één en ander?
Nee, er is echt niets te vertellen. Gorefest is geen band die constant bezig is met touren, muziek schrijven of opnemen. Wanneer we alle vier de geest krijgen kan er muziek worden geschreven waar we allen achterstaan, en willen we dat ook graag live brengen. Maar we hebben nu eenmaal alle vier een leven naast deze band dat ook aandacht vereist. Omdat we niet van Gorefest hoeven te leven, en het puur voor ons eigen plezier doen, kunnen we het ons ook veroorloven NIET met Gorefest bezig te zijn. En dat is af en toe heel prettig.

De release van Rise To Ruin was twee jaar geleden een groot succes, als je er achteraf op terug kijkt ben je dan nog steeds tevreden over de release en de ontvangst van het album door het grote publiek?
We zijn allemaal nog steeds buitengewoon trots op Rise To Ruin. Het is wat ons betreft het beste wat we ooit uitgebrachte, en ik denk niet dat we daar ooit nog overheen gaan. Op 'het grote publiek' hoeven wij niet te rekenen, maar wat reacties betreft mogen we absoluut niet klagen, en dat geldt ook voor La Muerte. Achteraf gezien hebben we wel wat verkeerde tourkeuzes gemaakt, maar dat kunnen we alleen onszelf aanrekenen. Alles in aanmerking genomen denk ik dat we uitzonderlijk tevreden kunnen zijn over beide CD's en de reacties daarop.

Vorig jaar hebben jullie mogen spelen op het 25 jarige jubileum feestje van Vader, hoe was die ervaring?
We waren allen wat verbaasd dat we ervoor uitgenodigd werden, maar daarom niet minder vereerd en enthousiast. 't Was ook nog eens een erg gave line-up, met een hoop ouwe vrienden en kennissen in al die bands. Het is uiteindelijk dan ook nog erg laat geworden, dat begrijp je :)

Deze interview is onderdeel van de deathmetal special.
De overige delen kun je hier vinden.