Interview met Demolished - Death metal special

Een band die de laatste maanden bezig is met een serieuze opmars is de band Demolished uit Peer. De band zelf bestaat nog geen vijf jaar maar de bandleden gaan al veel langer mee en hebben stuk voor stuk al eerder bij andere bands gespeeld. Na de release van hun eerste album Defleshing the Innocent van eerder dit jaar, kwamen de lovende reacties in hoog tempo binnen. Wij spraken met Zanger Jeroen.

Zijn er lokale Deathmetalbands die grote invloed op jullie hebben gehad?
Of we van een grote invloed kunnen spreken weet ik niet, maar er zijn zeker meerdere aspecten van Belgische bands die toch een zekere indruk op ons achterlieten. Ik weet nog dat Lowie en ik in de Frontline naar Serial Butcher stonden te kijken en beiden zowat achterover vielen van sommige technieken die hun gitarist toepast. Zo’n dingen worden onthouden en in het kader van onszelf te verbeteren ook geprobeerd. Mijn drang om Death Metal vocalist te worden is ontstaan toen ik Enter The Realm Of Chaos van Crawlspace grijs draaide op de stereo. Toevallig is Raymond afkomstig van diezelfde band, dus er zullen onbewust toch wel wat invloeden te vinden zijn binnen onze muziek. Uiteraard blijven we bijleren van andere bands, zowel op muzikaal als lyrisch vlak en de combinatie van beiden.

 Waarom denken jullie dat death metal sinds een paar jaar weer sterk in populariteit aan het toenemen is?
Tja, goede vraag. Feit blijft dat Death Metal een underground scene is en altijd maar tot een select publiek zal aanspreken. Ik neem aan dat veel jongeren hun weg binnen mainstream en underground nog steeds aan het zoeken zijn. Velen onder hun vinden het misschien gewoon cool of stoer om naar Death Metal te luisteren en roepen dat ook liefst zo hard mogelijk van de daken. Maar die mensen verdwijnen of zakken weg naar iets anders, uiteindelijk blijven weer een handvol mensen over die deze stijl in hart en ziel hebben zitten. Ook de promotie binnen de metalscene is er toch wel op vooruit gegaan. Je kan geen kebabzaak of frituur binnen wandelen zonder posters of flyers te zien van een metalshow, dit is uiteraard een zeer goede zaak en op die manier worden ook steeds meer mensen bereikt. En hoe meer mensen bereikt worden, hoe groter de populariteit word.

 Zijn er nog bands van de vorige generatie die wij tegenwoordig geheel onterecht vergeten zijn?
Zoals eerder vermeld, Crawlspace was in mijn ogen zeker één van de betere bands.
Ook Signs Of Darkness, Ordeal, Exterminator, Ill Fares The Land, Emeth en ook weer Serial Butcher zijn bands die binnen België regelmatig over het hoofd worden gezien. Houwitser uit Nederland is een band die veel mensen gewoonweg niet kennen, terwijl die mannen fucking brutal zijn. In mijn ogen zijn er veel bands die niet de aandacht krijgen die ze zeker verdienen, de redenen hierachter ken ik niet. Misschien omdat er veel jonge metalheads zijn bijgekomen die deze paplepel hebben gemist?

 Wat vinden jullie van al die oudere bands die de laatste tijd weer samenkomen voor een reünie tour of album?
Kan je ze ongelijk geven? Die mensen hebben jarenlang hard gewerkt, hun tijd, geld en energie in dat project gestoken. De redenen voor een split of gewoonweg te stoppen laat ik in het midden, maar als deze mensen beslissen van hun instrument terug op te pakken en die strot weer open te scheuren als nooit tevoren dan weet ik niets beter als dat aan te moedigen. Bij sommige gevallen wrijf ik zelfs in m’n handen om die band eindelijk (nog eens) live te kunnen zien.

Is er een bepaalde band tussen de lokale deathmetalbands? En zit er dan verschil in of die bands redelijk nieuw zijn of al wat jaren meegaan?
Alle bands hebben sowieso al gemeen dat iedereen Metal-liefhebber is. Dus gebrek aan conversatie is er meestal niet. Ik krijg wel eens mails binnen van jongere bands met vragen over ‘hoe zit dit of dat’ en zie er ook geen probleem in die mensen verder te helpen. De zanger van Prejudice heeft ooit hetzelfde voor mij gedaan. Er zijn natuurlijk ook bands waarmee we vaker op podium staan en die connectie is natuurlijk sterker. Belangrijk is dat bands onder elkaar wederzijds respect tonen en in mijn mening maakt het dan niet uit hoe beroemd of berucht eender welke band is. Tenslotte heb je een underground scene in leven te houden en dit werkt zoveel beter als er samengewerkt word. Of men nu 1000 gigs of 7 gigs gespeeld heeft, het uiteindelijke doel zou gemeenschappelijk moeten zijn. Mensen blijven mensen, dus iedereen blijft aanspreekbaar.

In hoeverre zit er verschil in de lokale scene hier (Nederland en België) en in die van andere omgevingen?
Volgens mij zit er geen al te groot verschil in de scenes. Bands betreden podiums, er komt volk op af om te feesten en te zuipen, andere organisatoren komen om reclame te maken…enz..
De metalscene is een geoliede machine die zichzelf in leven houd, een apart volk met een aparte state of mind. Als we over verschillen zouden moeten praten dan zou het eerder over de lokale ingesteldheid gaan. In Duitsland zijn de mensen bijvoorbeeld een stuk meer open, in Nederland is dit ook het geval. Wanneer je op Graspop met je zatte kloten op een voorbijkomende schoonheid huilt als een wolf, zal die zich zo snel mogelijk verder weg verplaatsen. Flik hetzelfde grapje op Wacken en je zit 3 dagen met dat mens opgescheept. In Nederland word je bij wijze van de tent in getrokken… hehehe
Punt is dat Metal geen grenzen kent, we hebben zo bijvoorbeeld Ceremony Of Opposites uit Nederland gevraagd voor onze release show. Die mensen zijn zeer sympathiek en hebben ons uitgenodigd als support band op hun release show dit najaar…Dus weer het principe van mekaar te helpen, waar je vandaan komt zou er geen zak mee te maken mogen hebben. Uiteraard zijn er landen waar Metal meer leeft als elders…in Praag bijvoorbeeld gooien ze je de kop in met magazines, posters en flyers.

Jonge deathmetalbands schieten de laatste tijd overal uit de grond, is er veel competitie tussen deze bands?
Er zijn misschien bands die competitief zijn ten opzichte van mekaar. Maar, persoonlijk vraag ik me af waarom en wat voor zin het heeft. Er zullen altijd mensen zijn die de ene band beter vinden als de andere, met elke cd die je uitbrengt zullen er goede en slechte reviews zijn. In plaats van mekaar te bekogelen kunnen ze beter de handen in elkaar slaan en een tour-pakket of dergelijke ineen steken. Als bands zich echt competitief beginnen op te stellen van mekaar stel ik mij de vraag of het echt om de fun en spirit gaat. Het maakt toch niet uit wie ‘de beste’ is er loopt elders toch een band rond die 10 keer zo goed is. Draag uw steen bij aan de scene, steek tijd en moeite in je project, zorg dat je knalt op podium en have some fun along the way!

Wat vinden jullie van alle vertakkingen van de deathmetal zoals metalcore?
Men zou zelfs kunnen zeggen dat metalcore populairder is dan deathmetal. Het trekt in ieder geval een enthousiast volkje. Plus de bestaande discussie of metalcore afkomstig is uit deathmetal of hardcore maakt de hele boel nogal betwistbaar.
In elk geval kent metal vele aftakkingen en we luisteren daarbinnen allemaal wel meerdere stijlen. Sommige bands zullen me weten te bekoren en anderen weer niet. Liar bijvoorbeeld, hun cd Deathrow Earth vind ik een absolute schijf. Andere bands maken in mijn mening dan weer te vaak gebruik van het ‘breakdown’ principe. Maar dat is puur en alleen de goesting van de luisteraar, elke band die oprecht knokt voor waar ze staan verdienen het ook om hun doel te bereiken. Er zijn genoeg mensen die zowel deathmetal als metalcore luisteren, er zijn zelfs gabbers die Slayer goed vinden.

Zelf hebben jullie allemaal al veel ervaring opgedaan bij andere bands en zijn jullie dus niet echt een jonge band te noemen. Denk je dat dat veel verschil maakt met bands zonder die ervaring, of worden jullie daardoor anders behandeld?
De ervaring die we hebben is ook iets wat we along the way hebben geleerd en we leren nog steeds bij. Iets wat elke band moet doen: eerst leren kruipen voordat je kan lopen. Feit is dat we op relatief korte tijd een sprong naar voren hebben gemaakt en dat hebben we deels te danken aan fans en mensen die ons steunen. Maar, Demolished heeft evenzeer met veel geld gesmeten, bloed en zweet betaald om te staan waar we nu staan. Zonder te vergeten dat het nog meer geld en moeite zal kosten om verder te geraken. Qua behandeling stoten we zo wel eens tegen een muur…

Ik herinner me een gig waar we als voorlaatste speelden en doordat de band voor ons te laat was begonnen liep onze set wat uit. Het was 5 minuten over tijd met nog één nummer te gaan en de main-act legde de boel stil, dit terwijl het volk tijdens onze set compleet uit z’n hun dak aan het gaan was. Vervolgens speelde die band een set die 20 minuten te lang duurde. Zo zijn er nog wel dingen geweest en die onthouden we… we zijn een band die uit gaan van het we scratch your back, you scratch ours. Mensen die ons kloten vallen als een baksteen, beter meer tijd steken in degenen die ons wel steunen.

Jullie hebben een paar maanden geleden jullie eerste album uitgebracht. Hoe waren de reacties?
Qua reviews zitten we vrij goed. Defleshing The Innocent worden door grotendeels van de zines met open armen ontvangen en dat doet uiteraard deugd. Het is ook belangrijk feedback te krijgen van mensen met ervaring en een andere visie. Dit zorgt ook voor wat extra reclame voor de band en wekt hopelijk de nieuwsgierigheid bij mensen die ons nog niet kennen. De fans appreciëren het album zeer goed, van hun tot nog toe geen klachten. We hebben ook een filmpje met het nummer Sarcofilas in elkaar gestoken waarin live beelden en studio-footage verwerkt is. Dit bij wijze van bedanking aan zij die ons steunen en het is te vinden op onze Myspace.

Wat zijn de toekomstplannen?
Op tour gaan met de Pussycat Dolls… haha!
Als het aan ons ligt, nog menig jeugdhuis, café, zaal afbreken en in brand steken!
Nog veel bands en ander interessant volk ontmoeten. Zeker nieuwe nummers schrijven en als we genoeg materiaal hebben, een volgende langer durende cd opnemen!


Deze interview is onderdeel van de deathmetal special.
De overige delen kun je hier vinden.