Interview met Endless Cycle

Veel Ashladanlezers zullen wellicht nog nooit van jullie gehoord hebben. Vertel eens, hoe zou je Endless Cycle omschrijven?
Chris: Endless Cycle is een vijfkoppige en vrij eigenzinnige band die progressieve death metal met een mix van thrash en 70’s progressieve rock tot één geheel brengt.
Hoe is het idee voor de band ontstaan en hoe is alles tot stand gekomen?
Elmer: Na een aantal jaren van hardop fantaseren over het vormen van een band, besloot ik in 2003 stappen te ondernemen om de daad bij het woord te voegen. Ik kocht mijn eerste drumkit en probeerde het instrument zo snel mogelijk meester te worden. Via een vriend (die bovendien gitaar speelde) kwam ik toen in contact met José en Maarten en zo was de basis voor een band gelegd. Maar alleen cleane zang vonden we niet genoeg en dus voegde een goede vriend van mij (Boris) zich bij de band-to-be. Na een periode van instrumentaal experimenteren, zag Endless Cycle in 2005 het levenslicht. Helaas was de gitarist waarmee ik de band oprichtte toen alweer van het toneel verdwenen en dus bleef er lange tijd een vacature voor lead gitarist openstaan. Gelukkig hebben we begin vorig jaar de perfecte aanvulling gevonden in Chris van Geel en daarmee verkreeg Endless Cycle de huidige formatie.
Maarten: Ik denk dat een term in de trant van “naam maken in Nederland” op dit moment nog niet echt aan de orde is. Wel zijn de reacties vanuit magazines en webzines over het algemeen echt positief, dus je kan wel stellen dat er een bescheiden begin is gemaakt van iets wat zeker wel heel mooi zou kunnen worden. Ook qua reacties bij gigs gaat deze vlieger op: over het algemeen zijn mensen zeer te spreken over onze muziek en onze performance, maar het betekent niet automatisch dat bv. de cd-verkoop duizelingwekkende hoogtes aanneemt. Dat zou ook niet realistisch zijn. Onze muziek is nu eenmaal geen hapklare brok die je in één gig verwerkt, wat dus automatisch betekent dat de drempel om daadwerkelijk een Endless Cycle-album te kopen, niet zomaar overschreden wordt. Wel proeven we vrijwel altijd veel waardering van mensen, en sommigen vinden het zelfs “moedig” dat we voor deze vorm van muziek hebben gekozen.
Maarten: Het contrasterende in onze muziek is wat mij betreft onze troef. Het ene moment vuren we death metal op de luisteraar af, terwijl het er een vijftiental seconden later juist heel mellow aan toe gaat. We zetten de luisteraar af en toe bewust even op het verkeerde been, het houdt het geheel bovendien een beetje spannend. Zoiets vergt wel tijd en inspanning van diezelfde luisteraar. Meerdere luisterbeurten zullen elk individu min of meer doen beslissen of hij of zij iets met onze muziek kan, of juist helemaal niet. Onze troef kan dus tevens ook ons struikelblok zijn. Het enige zinnige wat we daarover kunnen zeggen, is: oordeel niet te overhaast, want het kan zomaar zijn dat na de vijfde luisterbeurt het kwartje alsnog valt.
Wie zijn jullie grote voorbeelden en invloeden?
José: Onze inspiratiebronnen liggen letterlijk overal. Wij zijn 5 individu’s met stuk voor stuk verschillende interesses en ideeën. Natuurlijk bands zoals Opeth, Atheist, Death, Pink Floyd, King Crimson, Polluted Inheritance en noem het maar op, zullen voor ons altijd een grote inspiratie zijn. Dit zijn voor ons “watch and learn” bands zegmaar.Wel is het zo dat iedereen binnen de band zijn eigen inspiratiebron heeft. Wij worden geïnspireerd door muziek, de wereld in het algemeen, religie, de mensheid, kunst, geschiedenis, enzovoort, enzovoort! Vervolgens volgen wij ons gevoel en zorgen ervoor dat wij het kunnen bewerken en dusdanig filteren tot er een muzikaal eindproduct volgt.
Boris: In eerste instantie dachten we er veel makelijker over dan dat het is. De welbekende beginnersfout, want vergis je niet als beginnende band komen er zaken op je af waar je op dat moment geen flauw benul van hebt. Al doende leert men en gaat de procedure steeds sneller. Maar we hebben dus behoorlijk wat problemen gehad die voor een flinke vertraging hebben gezorgd. Zo hebben we te snel over belangrijke zaken beslist die achteraf niet meer omkeerbaar waren. Het resultaat is nog steeds te horen op de plaat, de productie had beter gekund. Desondanks hoort dat er ook bij, beginnersfouten maken, er van leren en veel sterker terug komen.
Boris: Het uiteindelijke budget was best groot (wat in eerste instantie niet de bedoeling was). Door de reden hierboven vernoemd, was het een behoorlijke financiële aanslag. Ieder van ons heeft ook maar een gewoon baantje waar we net mee rond komen, behalve Elmer die nu een hele mooie en verantwoordelijke baan heeft. Echter, toen had hij net als ons ook maar een simpele slecht betaalde baan en dan is een band die een debuut album wil uitbrengen een extra kostenpost die je liever niet hebt. Maar wat ik wel even met nadruk wil zeggen, is dat ik er geen moment spijt van heb gehad, want de reacties op het album en onze muziek in het algemeen is fantastisch. En we hopen de financiële schade weer in te halen door het verkopen van ons album Into the Opaque… en onze T-shirts.

Elmer: Of er op dit moment labels geïnteresseerd zijn in Endless Cycle weet ik niet. Dat is ook niet iets waar we ons op dit moment daadwerkelijk op focussen. Natuurlijk hebben we ons daar voor de release van ons debuutalbum wel mee bezig gehouden, maar na het raadplegen van een aantal mensen in de “business” werd ons al snel duidelijk dat dit een moeilijke zaak zou worden. Labels nemen in deze tijd eigenlijk geen onbekende bandjes meer onder hun hoede. Om voor een label in aanmerking te komen, zul je eerst zelf een fanbase en naam op moeten bouwen. Om een enorme vertraging van het album en een teleurstelling te voorkomen, hebben we daarom besloten deze plaat in eigen beheer uit te brengen. Als labels hierdoor geïnteresseerd raken in Endless Cycle, dan is dat natuurlijk hartstikke mooi, maar in de praktijk zullen we daar pas van kunnen profiteren als we naar ons volgende album toewerken. Op dit moment zijn we nog volop met de promotie van Into the Opaque… bezig en daar gaat dan ook al onze aandacht naartoe.
Chris: De verkoop staat op het moment eigenlijk nog op een laag pitje, maar al met al mogen we toch niet klagen over de verkoop. We zijn een vrij onbekende band die zonder de promotionele steun van een label zijn albums aan het publiek aan moet bieden. We verkopen de CD’s tijdens optredens, met mond tot mond reclame en via onze website. Via diverse kanalen zoals Facebook, interviews en zelfgemaakte promotie flyers proberen we de CD onder de aandacht van het publiek te brengen. Een kanaal met veel potentieel en een groot bereik is de CD recensie in het algemeen. Via Hardlife Promotion zijn er heel wat recensies binnengekomen die nu onze naam op het wereld wijde web en in verschillende bladen aan het verspreiden zijn. Een interview als dit is daar bijvoorbeeld een zeer gewenst gevolg van. Nogmaals, het loopt nog geen storm met de verkoop, maar dat zal naarmate we meer optredens doen en steeds meer bekendheid vergaren, waarschijnlijk wel in positieve zin veranderen.
Elmer: Als je wacht tot je als band gevraagd wordt voor gigs, dan zul je niet veel aan spelen toe komen! Wij nemen daarom liever zelf het initiatief en bieden ons aan bij allerlei venues en festivals. Uit ervaring weten we dat dit de beste aanpak is en dat werpt op dit moment ook zijn vruchten af. De regioconcerten worden met de komst van ons debuutalbum langzaam ingewisseld tegen steeds grotere shows in steeds meer verschillende delen van het land. En dat is waar je het als band uiteindelijk voor doet natuurlijk!
Boris: We hebben al een paar keer in België gespeeld, alleen nog niet met onze nieuwe CD. Ik weet wel dat Elmer ‘behind the scenes’ bezig is met het regelen van gigs bij onze zuiderburen. Dus blijf ons volgen, check onze website (www.endlesscycle.nl), en wie weet spelen we binnenkort bij jouw in de buurt.
Maarten: Moeilijk te zeggen… Maar uiteindelijk zie ik de opnames van al mijn gitaarpartijen en mijn zang echt als een hoogtepunt. Anders dan de anderen, voelde ik me als een vis in het water bij dat proces. Twaalf tot veertien uur lang in een studio zitten, compleet opgaan in je creativiteit en de diverse sferen die die creativiteit oproepen… man, ik vond dat héérlijk! En naderhand uitgeput in een stoel zitten en luisteren naar hetgeen je allemaal hebt opgenomen die dag, geeft een ontzettende kick en heel veel voldoening. Ik heb ons album ondertussen al een aardige poos niet meer gehoord nu, maar de keren dat dat wel het geval was, dwarrelden m’n gedachten heel vaak weer naar de tijd van het opnameproces. We hebben met Endless Cycle best al aardig wat hoogtepunten gekend, maar voor mij persoonlijk springt deze er dus met een kleine teenlengte uit.