Interview met ControlState

Laat dit een les zijn aan alle bands die ooit nog een promo op willen sturen, hoe interessanter je het voor ons maakt hoe nieuwsgieriger wij worden en hoe eerder wij zin krijgen in een interview of meer. De Ieperse band ControlState maakte speciaal voor promotie doeleinden een compleet boekwerk met daarin van alles en nogwat over de band. Hoe meer kennis hoe meer vragen is een oud gezegde en zeker niet onwaar. Ashladan sprak met drummer Pie (Pieter) en zanger Bram om het één en ander duidelijk te krijgen.

Kunnen jullie iets over de band ControlState vertellen?
Bram: Hoeveel bladzijden krijg ik? Nee, echt als je me zou loslaten zou ik een boek kunnen schrijven over ControlState. Laat ik het zo stellen: ControlState is band die de meeste mensen als een metalcore band zullen bestempelen, hoewel ik liever het algemene woord metal hoor. Toch is het vanuit ons standpunt veel meer. We zijn opgegroeid tussen de nu-metal en de Amerikaanse metalcore via het internet maar hebben lokaal vooral een invloed vanuit de hardcore. Anderzijds zijn we in de eerste plaats muzikanten die open staan voor alle soorten van muziek. We proberen dus niet specifiek een genre te brengen. We spelen wat er in ons opkomt, weliswaar op een doordachte manier.

Pie: Ik kan Bram enkel bijtreden. Via de muziek zijn we vrienden geworden en ControlState zien we als een middel om een leuke tijd te hebben. Daarnaast proberen we ControlState een professionele touch mee te geven zonder daarbij het realisme uit het oog te verliezen.


België en Nederland kennen al jaren een grote metalcore cultuur. Veel bands komen en gaan. Wat onderscheidt ControlState van al die andere bands?
Bram: Elke stap die we nemen is doordacht. Ik merk dat veel bands gegroeid vanuit het idee van laat ons repeteren, een paar nummers maken en dan zien of we er wat mee kunnen optreden. Voor de ene betekent dit succes, voor de andere niet. Door onze ervaring in vorige bands willen we dit pad niet bewandelen. We willen een duidelijk doel voor ogen. We willen het stap voor stap aanpakken.
Je hoort dit veel, er is een grote metalcore cultuur, er zijn veel bands, etc. In een artikel van Humo las ik dat er te veel metalbands inschrijven op Humo’s rockrally. Dan heb ik de vraag: Is dit geen teken? Wil dit niet zeggen dat er sowieso veel vraag is naar metal? Men probeert dit nog steeds in de doofpot te steken als een subcultuur, maar metal is zo veel meer dan alleen een subcultuur!

Pie: Wijzelf proberen gewoon ons ding te doen, waarbij we volledig achter onze keuzes staan. De ene zal ons speciaal vinden, de ander misschien wel een flauw afkooksel van een bekendere band. Voorlopig kenmerkt Bram vooral onze muziek daar hij een herkenbaar stemgeluid heeft, maar bij de nieuwere nummers trachten we meer en meer te evolueren naar een eigen geluid. Daarbij is ook de inbreng van de luisteraars belangrijk. We staan open voor elke mening en er wordt vooral veel belang gehecht aan opbouwende kritiek. Dus download onze muziek van de site, laat ons jouw mening weten en vertel ons gerust wat er volgens jou beter kan! We kunnen er enkel maar van bijleren.

Bij de promo kwam een heus boekwerk, geheel in kleur aan aanvullende informatie.
Jullie doen duidelijk je best om jezelf te presenteren, hoe krijgen jullie zulke acties zonder platenlabel voor elkaar?
Bram: Zoals de meeste jonge bands, durven investeren. De tijd dat platenlabels risico’s namen met bands is voorbij. Een label gaat enkel met een band in zee als ze zeker weten dat je zal presteren, dat je zal geld opbrengen. Het lijkt ons zeer moeilijk om dit prestatievermogen te communiceren naar een label. Aan de hand van ons promoboekje willen we labels, zines, organisatoren en zo prikkelen en tonen dat we veel meer zijn dan ons album alleen. We willen tonen dat er een filosofie achter onze band zit. Bovendien verwachten labels dat je hard werkt, dat je zelf een groot stuk van de promotie in handen neemt. Ik denk dat we aan de hand van dit promopakket bewijzen dat we dit ook aankunnen en hier niet door afgeschrikt worden.

Pie: Zoals Bram eerder al meldde in dit interview zijn onze keuzes weloverwogen. We willen onze muziek zo goed mogelijk presenteren en daar hoort nu eenmaal een degelijk promopakket bij. Ik kan mij voorstellen dat het ook als journalist leuker is om een verzorgd pakket te ontvangen dan een simpel A4’tje met wat karige informatie erop.

Hoe zijn de reacties op The Powerhouse tot nu toe?
Bram: Zeer positief. Momenteel hebben we nog zeer weinig kritiek te verduren hebben gekregen. In de wandelgangen horen we veel lovende woorden. De reviews die aan het binnenlopen zijn bevatten zeer goeie kritieken, van lovend tot ondersteunend en opbouwend. Het belangrijkste is dat we het voordeel van de twijfel krijgen bij ons eerste album. Men verwacht zeer veel van de tweede en dat is voor ons zeer positief want we zijn ervan overtuigd dat we voor een tweede cd veel meer in petto hebben. Mochten er negatieve reacties komen dan schrikt ons dat zeker niet af. Het geeft ons de kans om de huidige stand van zaken te evalueren en fouten in de toekomst te vermijden. Enkel op die manier kan je vooruitgang boeken.

Pie: Vaak wordt er vermeld dat ze zeker nog van ons zullen horen in de toekomst, wat we natuurlijk alleen maar kunnen toejuichen. Het is inderdaad zo dat de reviewers waarschijnlijk wat milder zijn omdat het onze eerste cd betreft, maar het blijft wel leuk om positieve zaken over ControlState te lezen. Aardschok & Mindview waren lovend en Rock Tribune gaf ons maar liefst een score van 85/100. We zijn er ons ter degen van bewust dat één zwaluw de lente niet maakt, maar het blijft telkens een extra stimulans om op hetzelfde elan verder te werken.

The Powerhouse is een term die jullie graag gebruiken. Zoals ik The Powerhouse ervaar is het een muziekstandaard die jullie brengen en jullie zouden graag willen dat andere zich aansluiten bij de standaard om zo samen aan een toekomst te werken. Wat moet ik me daar precies bij voorstellen?
Willen jullie een soort keurmerk beginnen van allerlei soortgelijke bands of zien jullie liever dat de meest uiteenlopende bands zich willen aansluiten bij dat idee?
Bram: The Powerhouse is in de eerste plaats een naam van ons album dat volgens ons al veel vertelt over de inhoud van de cd. Anderzijds is er wel degelijk nagedacht over de naam. We willen wat de sfeer creëren van eind 19^e eeuw, de tijd waar het ene patent na het ander werd genomen. Hoe zalig moet die tijd geweest zijn, toen je nog zonder blikken of blozen met nieuwe zaken kon op de proppen komen en dat iedereen onder de indruk was.
Het mag niet verkeerd begrepen worden, we willen geen nieuw concept van muziek creëren, maar we willen de sfeer die rond dit soort muziek hangt vernieuwen. De tijd dat metal enkel door zwartgeklede langharigen werd beluisterd is voorbij. De appreciatie van metal is zeer diep ingedrongen in onze maatschappij en bestrijkt de volledige bevolking. Alleen is het soms wat vreemd om hiervoor uit te komen omdat metal nog altijd als een marginaliteit wordt aanschouwd. Wij willen met zowel onze cd als onze mentaliteit dit veel verder opentrekken en mensen aanspreken van buiten de “metalcultuur”. Dit is ook een oproep aan andere bands. Metal is een volwaardig genre en kan met een beetje inspanning weg uit de underground cultuur.

Een deel van jullie filosofie is dat muziek nooit helemaal klaar is. Een nummer kan honderden keren evalueren, zowel live als in de studio. Betekent dit dat de nummers op The Powerhouse eenmalig waren en dat de live versies ervan altijd heel anders zullen klinken?
Bram: Min of meer. De nummers zijn oorspronkelijk volledig geschreven door onze gitarist Servaas. Met volledig bedoel ik de basisdrum, gitaren en bas. Daarna wordt dit in onze repetities naar de hand gezet en wordt er tekst op gezet. Deze eerste stap is al een groot onderscheid met de oorspronkelijke nummers. Zoals vele bands wel zullen ervaren zal het nummer nog meer evolueren naarmate het live gespeeld wordt en dergelijke. Veel jonge bands die dan in de studio gaan proberen het nummer zoveel mogelijk op te nemen zoals het live gespeeld wordt. Dit is niet onze bedoeling. Wij nemen het nummer op en zorgen dat het in de studio klinkt zoals we willen. Het kan zijn dat er hier meerdere gitaarlijnen voor nodig zijn, meerdere zanglijnen, andere drums. Op het moment dat we in de studio aanwezig zijn is onze eerste gedachte niet of we dit live wel kunnen spelen, het moet gewoon dat moment goed klinken. Hierna volgt natuurlijk de volgende stap en moeten we de nummers op deze manier gaan spelen dat we ze live zo goed mogelijk kunnen overbrengen.

Pie: Een nummer op plaat is slechts een momentopname, maar als je als band genoeg repeteert & live speelt blijf je verder evolueren. Dus zou het maar raar zijn als de nummers niet mee evolueren. Bepaalde zaken werken wel in de studio, maar komen live niet uit de verf. Daarom bekijken we een nummer altijd vanuit 2 perspectieven. Het is niet zo dat de wijzigingen zo drastisch zijn, vaak zijn het slechts enkele details, maar we willen gewoon geen coverband zijn van onze eigen plaat.

De muziek op jullie album klinkt in mijn oren niet erg experimenteel, sterker nog ik vind het voor een metalcore album zeer veilig. Wat was precies de bedoeling van het album? Moest dit album als experimenteel worden ervaren of moet die ervaring pas komen wanneer de nummers vaker zijn gespeeld op verschillende manieren?
Bram: Ik vind dit wat een vreemde reactie maar ik heb het nogal gehoord. Naar mijn mening brengen wij toch wel muziek die zeer weinig gehoord wordt hier in Vlaanderen. Het is zelfs zo dat we moeite hebben om gelijkgezinde bands te vinden. Op onze optredens krijgen vaak de kritiek dat we nergens tussen thuishoren.
Waarmee ik wel akkoord kan gaan is dat we meer naar de Amerikaanse metalcore neigen en dat het op die manier niet origineel of experimenteel is. Het is ook zo dat onze debuutalbum inderdaad misschien een te “safe” stap was voor ons. We hebben ons nog niet volledig kunnen/durven uitleven zoals we willen. Er zijn al plannen voor ons volgende album om dit volledig los te laten.

Pie: Wij beweren ook nergens dat we experimentele muziek spelen. ControlState wil gewoon muziek brengen met melodiën die in je hoofd blijven hangen, gecombineerd met wat beukwerk. Daartegenover staat wel dat we graag experimenteren met onze eigen nummers qua variaties, opbouw en dergelijke.

Om (toekomstige) fans tegemoet te komen bieden jullie het album gratis aan via jullie website. Je kunt beter gebruik maken van de download cultuur dan je er tegen verzetten. Word het album vaak gedownload en zijn er veel mensen die na een download meer interactie met de band willen (zoals het gaan naar concerten of kopen van het album?)
Bram: Het album wordt iets minder gedownload dan verwacht. Dit heeft waarschijnlijk twee hoofdoorzaken. Ten eerste is onze promo waarschijnlijk nog niet voldoende doorgedrongen en is het nog niet duidelijk genoeg dat het gewoon gratis en voor niets is. Ten tweede is het waarschijnlijk een iets grotere stap omdat je moet inloggen om te downloaden. Dit is voor onze meer als wijze van “statistieken” bijhouden dan om te controleren wie er nu effectief de cd afhaalt. Toch merk ik een positieve trend dat er als maar meer wordt gedownload, ook vanuit het buitenland. Het was ook grotendeels onze bedoeling om op een eenvoudige manier onze muziek te laten horen aan buitenlanders. (de drempel om pakjes op te sturen is groot).

Twee jaar geleden bood Death Angel zijn album Killing Season ook gratis aan, het resultaat was een tour door Europa die vrijwel iedere avond was uitverkocht en een publiek dat zowel oude als nieuwe nummers even goed wist te waarderen. Denk je dat dat bij ControlState ook zou kunnen gebeuren in de toekomst? (misschien op iets kleinere schaal)
Bram: Als je op een veel kleinere schaal bedoelt, dan misschien wel. Het is inderdaad onze bedoeling iedereen die ons live wil zien de mogelijkheid heeft om vooraf te cd te downloaden en onze nummers al te horen. Het is natuurlijk moeilijk om dat aan de mensen duidelijk te maken dat deze mogelijkheid bestaat. Het is ook nog maar ons eerste album. Bij deze een oproep aan iedereen, download ons album, aarzel echt niet!

Pie: Als nieuwe band is het vaak moeilijk om mensen te overtuigen op live optredens als ze je muziek niet eens kennen. Door ons album gratis aan te bieden trachten we dit ongemak weg te werken.



Aangezien jullie je muziek toch als gratis download aanbieden en enkel voor de echte fans 500 hardcopies van het album gereserveerd hebben lijkt me dat de druk om een label te vinden niet al te groot is, of zie ik dat verkeerd?
Bram: Dat zie je verkeerd. De druk om een label te vinden is wel groot. Een label is momenteel de enige manier waarop je als band geloofwaardig kan overkomen naar de buitenwereld toe. Al de inspanningen die we nu leveren hebben als bedoeling om een label te vinden voor onze tweede cd. Ik zou het zelfs bijna zo stellen dat ons eerste album een “teaser” is voor de tweede. We zullen onze lat zeer hoog leggen, we hebben veel fouten gemaakt en leren hieruit. In onze wildste dromen hopen we dat een hardcopie van ons album nu een collectersitem wordt.

Pie: We willen zeker met een label in zee gaan, heel graag zelfs. Zoals jij ook wel zal weten draait het vaak om geld en durven de labels ook bijna niet in nieuwe bands investeren. Voor de Powerhouse hadden we enkele aanbiedingen. Uiteindelijk besloten we daar nog niet op in te gaan omdat het financieel te zware contracten waren, waarbij we zelf het grootste deel moeten bijpassen. Door de cd zelf uit te brengen konden we onze kosten sterk terugdringen en het geeft ons ook wat tijd om de bekendheid van de band wat uit te breiden. Het is niet zo dat we niets willen investeren in ControlState, maar het moet wel op een doordachte manier gebeuren.

Om even een algemene vraag tussendoor te stellen. Denken jullie dat het downloaden van muziek het muzikale landschap sloopt of enkel veranderd?
Bram: Dat blijft een zeer moeilijke vraag. Laat me het zo stellen. Als je 20 jaar geleden een band wilde leren kennen moest zowel de band als jezelf daar zeer veel moeite voor doen. Op die manier werd het kaf al van het koren gescheiden door een min of meer natuurlijke selectie. Het internet brengt de volledige wereld aan je voeten. Het creëert een mogelijkheid om muziek van over heel de wereld in een aantal seconden door je koptelefoon te blazen.
Het gevolg is dat je als band in een zee springt van diversiteit. De lat ligt direct een stuk hoger. Je moet je kunnen onderscheiden van de rest. Een opname in het repetitiekot online zetten is de doodsteek voor een band. Een productie moet direct af zijn.
Als band moet je op de hoogte zijn hiervan en moet je proberen om handig gebruik te maken van de tools als internet. Er zijn verschillende voordelen. Je kan je muziek laten downloaden over heel de wereld. Je kan je muziek laten mixen/masteren in het buitenland zonder veel moeite te doen. Enkel op deze manier kan je nog een onderscheid maken met de andere bands.

Wat zijn de toekomstplannen? Zitten er nog een paar leuke dingen aan te komen of is het voorlopig nog zo veel mogelijk spelen en jullie eerste langspeler promoten?
Bram: Eerst en vooral optreden, optreden, optreden. Dit is en blijft de enige manier waarop je jezelf kan bewijzen. Dus oproep aan al wie ons wil boeken, aarzel niet. Op de tweede plaats zijn we bezig aan de blauwdruk van onze nieuwe cd. We willen de reviews en comments samennemen, de vorige evalueren en erin vliegen voor de nieuwe cd. Servaas heeft al nummers af om nog 2 volgende platen te vullen, dus aan inspiratie hebben we geen tekort. Het enige wat we nodig hebben is tijd, geld en vooral mensen die in ons geloven!

Voor de liefhebbers is hier de website van de band te vinden. Daar is het album The Powerhouse te vinden evenals het promotieboekje, aarzel niet en geef deze jonge heren een kans.